31 oktober 2010

together

Geplaatst onder: Algemeen — Veerle @ 5:26 pm

(English text below)

Met iemand gaan samenwerken is iets dat spontaan groeit. Het moet van beide kanten klikken,  eerlijk zijn en blijven. ‘t Is ook van belang dat je op hetzelfde niveau werkt, dat je mekaar stimuleert en grenzen doet verleggen. Eén plus één is dan meer dan twee.

Dat gevoel heb ik nog steeds bij de samenwerking met Mariemoo. Onze uitwisseling rond de Afrikaanse inspiratie is/was super. We zijn nu op een punt gekomen dat we dit willen afronden met een tentoonstelling. Die begint stilaan vorm te krijgen, de zalen zijn vastgelegd, Marie heeft een affiche ontworpen … En ook aan deze voorbereiding beleven we beiden plezier … we hebben nog een paar maanden om te genieten van dit alles, de tentoonstelling staat gepland voor mei 2011.

Beslissen van dit project rond de Afrikaanse inspiratie af te ronden was ook afscheid nemen … Maar we treuren niet. We zijn elk ook nog met eigen dingen bezig en we blijven mekaar bestoken met nieuwe ideeën.

Zoals dit bij voorbeeld: zijde en zilver, Nevousinstallezpas en Mariemoo:

Omdat we hem allebei mooi vinden en leuk om te doen, nog meer  worstjes die richting Kortenaken gaan:

Marie’s verslag over de totstandkoming van deze ring kan je hier lezen.

Working together with someone grows in a spontaneous way. It’s important that both parties feel very happy with it, that both work on the same level, that you are honest on expectations and feedback, that both feel to be lifted on a higher  and inspiring level, …

That’s how I still feel on my collaboration with Mariemoo.

We’ve decided to make a beautiful end to our African collection: we’re preparing an exhibition in May 2011.

It is kind of saying goodbye . But we still inspire each other with other and new ideas. As you can see on the pictures above. A real cooperation: silk from Nevousinstallezpas, silver from Mariemoo.

27 oktober 2010

voyage au bout du monde

Geplaatst onder: Algemeen,inspiratie (textiel),kleur,materialen,shopping — Veerle @ 7:23 pm

(English text below)

Het moest er van komen, het was voorspeld: de reis naar Ecuador zou mij inspireren … Uiteraard gebeurde dit, maar niet in de richting die ik had verwacht.

Ja, er waren ontzettend veel kleuren, heel fel, mooi voor foto’s … maar zelfs voor mij, kleurenmadame, te fel. De kleuren die ik er zag in kledij en ander textiel waren de typische felle kleuren van synthetische draden. Weinig echte wol of katoen gezien.

Even nog iets voorafgaand: een paar maanden geleden voelde ik de behoefte aan een nieuw ‘project’. Steeds meer gefascineerd door bijzondere en handgemaakte kralen, was ik begonnen met die te zoeken en aan te kopen … met de bedoeling ze misschien, ooit (of nooit) te koop aan te bieden. Het op zoek gaan naar die unieke kralen is wel leuk, maar geeft mij niet de creatieve voldoening die ik had verwacht.

En zo’n 10.000km van hier, scheen toch het licht. Een nieuwe collectie halssnoeren, ‘Voyage au bout du monde’: Snoeren met mijn eigen gehaakte of stoffen zijden kralen, dat spreekt voor zich. Verder aangevuld met kralen van over de hele wereld.

Er zijn er al een paar klaar.

En Ecuador speelt nog meer: per snoer dat ik hiervan verkoop, gaat 10 euro naar de vzw Vroedvrouwen voor Ecuador. Martine, één van de oprichtsters van deze vzw, hebben wij leren kennen in Guayaquil. Zij is diegene die Ayla en Kaat heeft begeleid bij hun stage op de verlosafdeling van het ziekenhuis van Guayaquil. En het is Martine’s droom en ambitie om in de sloppenwijken van Guayaquil een centrum voor prenatale consultatie op te starten. En daar zijn centjes voor nodig!

Vandaar dus.

Op de website van Vroedvrouwen voor Ecuador (in het Nederlands en in het Spaans), vind je alle info. Dit is het adres van de site http://vvevzw.webklik.nl/page/home . Je vindt Vroedvrouwen voor Ecuador ook op Facebook.

Op de foto hierboven: dochterlief met een Ecuadoriaanse baby die ze op de wereld hielp. Er is daar deze week trouwens een meisje geboren dat van haar mama de naam Ayla-Kaat heeft gekregen, mooi hé!!

De vaste ingrediënten in deze reeks snoeren zijn: mijn eigen zijden kralen en de kralen uit Ecuador. Elk snoer krijgt een soort van inventaris mee, met de opsomming van de andere kralen die er eveneens deel van uitmaken (voor zover ik de afkomst zelf ken). Hieronder een blik op de (steeds wisselende) inventaris:

O papier (Oeganda, fair trade)

O glas (India)

O tagua (Ecuador)

O gerecycleerd glas (Ghana, fair trade)

O krobo (Ghana, fair trade)

O bananenvezel (Oeganda, fair trade)

O acai-zaden (Ecuador)

O plantaardig geweven (Ecuador)

O zijde gehaakt (nevousinstallezpas)

O zijden stof (fair trade zijde, Vietnam, nevousinstallezpas)

O polymeerklei (handmade, Canada)

O sinaasappelschil (Ecuador)

O Ethiopisch ‘zilver’

O ander

Ze gaan in een kadodoosje en zullen naast de inventaris, ook een flyer van de vzw Vroedvrouwen voor Ecuador bevatten.

Ik neem de snoeren mee naar eindejaarsbeurzen: Stiel en Stijl in Heverlee op 12, 13 en 14 oktober as; de kadobeurs van vzw Sjamma (Gent) op zaterdag  4 december. Op de koopzondagen van 12 en 19 december vind je mij waarschijnlijk in het atelier van Ingrid Adriaenssens (Gent). Over dit alles zal ik nog bloggen en mailen.

Geniet van de mooie foto’s, ze zijn nog eens van zoonlief.

This post is about my new necklace collection ‘Voyage au bout du  monde’. The collection is inspired by my travel to Ecuador in two ways: I use the colourful natural beads I bougth there. And I’m going to give a part of it to Vroedvrouwen voor Ecuador ( Midwifes for Ecuador). We met one of the members of this organisation in Guayaquil and it’s she that coached my daugther and her friend in the hospital where they have their midwife training.

More info on this organisation on their site (the site is in Dutch and in Spanish): http://vvevzw.webklik.nl/page/home

24 oktober 2010

with love, from mother nature

Geplaatst onder: Algemeen — Veerle @ 2:33 pm

(English text below)

Voor ik naar Ecuador vertrok, was ik al van één souvenir zeker: tagua-noten. Dit plantaardig ivoor had ik leren kennen via de blog van Lotte De Mey en de mooie verwerking ervan van Mariemoo.

Je kan er daar niet omheen kijken, de noot wordt in allerlei vormen en kleuren (dan is ze geverfd) aangeboden. Sleutelhangers en halssnoeren vond ik er overal, de losse kralen vond ik op de markt van Otavalo. (in het Noorden van Ecuador, op zaterdag vind je daar de grootste artisanale markt van Latijns-Amerika!).

De tagua-noot dus, binnenin ziet ze er echt uit als ivoor. En ze groeit zo:

Of dit nu van een boom of struik komt, weet ik niet. De noten groeien alleszins niet zo aan een tak, ze komen uit een grotere vrucht. Dat er juwelen van gemaakt worden, ligt voor de hand. We zagen ook schaakstukken, kerststalletjes, dierenbeeldjes, knopen, …

Ik citeer graag deze comment die ik een aantal maanden geleden op mijn blog ontving, nav mijn gebruik van echt ivoor in het African Diva’s project. De uitleg komt van iemand uit Ecuador die een bedrijfje heeft dat tagua-noten exporteert:

TAGUA ECUADOR also known as Vegetable Ivory, corozo, or Exotic Ivory, is the dried and polished nuts of several South American palms. Tagua is remarkably similar to animal ivory in both looks and feel. Tagua is durable and easily carved, and it even mimics the porosity of animal ivory. The biggest difference: Elephant do not have to die. Evidently those similarities were not lost on early botanists who named the palm genus Phytelephas-”elephant plant.” Versatility is only one of Tagua virtues. It is also infinitely renewable. In a single year, a female Tagua tree can produce 20 pounds of tagua nuts – that’s about the amount of ivory on an average female elephant. The elephant, however, yields its ivory only once; the tree continues producing nuts year after year. The idea of using palm nuts as type of ersatz ivory is hardly new; it goes back more than 100 years. In 1865, a ship sailing from South America to Germany used a load of Tagua nuts as ballast. When the vessel docked in Hamburg, curious stevedores began playing with the Tagua and noticed its ivory like characteristics. Tagua quickly became one of Ecuador ’s leading exports to Europe. Craftsmen used the nuts to fashion handmade decor pieces and souvenir handicrafts, from tagua chess pieces, tagua figures for decoration, to tagua buttons and tagua umbrella handles. In the early part of this century, Colombia and Ecuador were exporting some 40,000 tons of the material annually to the United States and Europe. After the World War II, competition from an inexpensive new synthetic called plastic wipes out the Tagua trade. Now that the world is waking up to the growing environmental problems which face our planet today and that environmental concerns are getting higher on the world’s agenda that ever before, the use of Tagua is getting renewed. Commerce in vegetable ivory decor is helping foster respect for Rain Forests in Ecuador, and it is doing so through the nondestructive exploitation of a renewable resource.

Voila, en dit is mijn voorraadje:

Naast de taguakralen, zie je er ook nog acai-zaden, kraaltjes van sinaasappelschil en plantaardige geweven kralen (ik weet niet van welke plant deze vezels zijn).

Van wat dichterbij:

Die sinaasappelschilkralen, vind ik echt de max. Moet ik thuis ook eens proberen. Ik kocht er ook een snoer van sinaasappelpitten:

En verder in een winkel, dit snoer van pompoenpitten:

Ik ben met een aantal van deze kralen reeds aan de slag gegaan, voor een bijzonder project. Dat is voor een volgend blogbericht.

Above you see some of the beads I brought along from Ecuador. Please watch the tagua-nut, it is called vegetable ivory. And for more information, read the above text  (italic text)  on this special nut from Ecuador.

On the pictures you can see how this nut grows and what I bought in Otavalo (northern part of Ecuador, largest handicraf market in Latin Amercia) … all natural beads.

Apart from the taguanut beads, you can see acai seed beads, beads made from orange peel and woven beads.

I’m planning to use these beads for a special project, you will hear about it in a next blogpost.

17 oktober 2010

hola!

Geplaatst onder: Algemeen — Veerle @ 9:28 am

(English text below)

We zijn terug thuis van Ecuador, waar we onze dochter bezochten (die loopt er stage in het kader van haar opleiding vroedkunde) en ook gedurende drie weken rondreisden.

Deze eerste kennismaking met Latijns-Amerika was intens: we maakten er een poging tot ‘staatsgreep’ mee, mijn fototoestel werd gestolen (en dan maar een nieuw gekocht), we zagen er veel rijkdom en ook armoede, we proefden nieuwe dingen, we waren geweldig onder de indruk van de natuur, … en we vulden een rugzak vol souvenirs ;-)

Het creatieve leven stond niet stil terwijl ik weg was:

- Ik kreeg van Daniel Von Weinberger in hoogsteigen persoon een comment op mijn blogbericht. Zijn tentoonstelling in Le Grand Hornu wordt verlengd tot eind oktober. En vanaf 14 april 2011 is hij te gast in het Modemuseum van Hasselt. Hier kan je mijn verslagje over ons bezoek aan zijn tentoonstelling nog eens opnieuw lezen.

- Bleu Celeste, één van de initiatiefneemsters van de beurs Stiel en Stijl, heeft sinds begin oktober haar eigen winkel in Heverlee. Afgaand op de foto’s: het ziet er prachtig uit. Hier lees je alles over locatie en openingsuren.

- En dit weekend heeft Els Jacobs  van Some-thing-Els, haar vitrine geopend. Ze toont er haar originele breiwerk (sjaals). De vitrine is ongeveer rechtover het MIat in Gent (aan de overkant van het water). Klik hier voor Els’ website, met info over de locatie en openingsuren.

Ik zit weer vol plannen, o.a. een nieuwe collectie waarbij ik de kralen die ik van Ecuador meebracht wil verwerken. Wat het bloggen betreft zal ik misschien nog wat een vakantietempo aanhouden … we zien wel. Stilzitten doe ik zeker niet ;-) )

Well, I’m back from Ecuador where we visited our daughter (she’s there on a training to become a midwife). It was an intense journey, a rich experience. Above you see some pictures.

I’m going to hold on the slower  life  for a bit longer. Don’t know when I’ll be back blogging again, maybe soon, maybe later .. . we’ll see.