Heerlijk moment : vanavond begint een echt lang weekend (ik ga pas dinsdag opnieuw werken) en ik kan ook terugblikken op een mooie dag gisteren in het MIAT.

Hiernaast een foto van de vitrinekast in de museumshop. Leuk om te doen zo’n etalage maken. Ik had , naast een aantal van mijn juwelen, ook wat etalagemateriaal meegenomen. Oude flesjes en wat takjes, zaden en gedroogde bloemen.

Dat ‘etalagemateriaal’ was wel nuttig. Het geeft niet alleen sfeer, maar zo kon ik ook wat niveauverschillen maken om de snoeren te presenteren. Het geeft echt niks van effect, als mijn snoeren zomaar gewoon naast mekaar liggen. Ik heb ze ook wat per kleur gelegd. En ik heb er ook een deel weer mee naar huis genomen: het werd te druk daar in die kast en dat verprutste ook het effect.

Was nog wel grappig. Ik had een aantal grote zaden mee van een boom die ik verder niet ken, maar die bij mij in de buurt langs het voetpad is aangeplant. Een van de medewerksters woont ook in die buurt en had daar ook flink wat zaden van de straat geraapt om thuis een krans van te maken. Zo zie je maar, zelfs in hartje Gent is er natuurmateriaal te vinden om creatief mee te wezen.

En nu maar afwachten. Ik zou wel graag een vliegje in de buurt zijn, gewoon om te horen wat bezoekers ervan vinden. De mensen van het MIAT waren alleszins enthousiast. Ik ben dus een trotse meid. Ik heb nu zelfs al twee vermeldingen in de website van het MIAT, eentje als lesgeefster van de workshops en eentje als ‘textielontwerpster’. Sjieke dinges hé!

(tussen haakjes : die vitrinekast is er niet enkel voor mijn werk hoor! Er zijn ook nog sjaals en handtassen op komst… ben ook beniewd om het werk van die andere vrouwen te zien)

Morgen verslag van mijn namiddag daar : de derde en laatste les van de workshop. Heb nogal wat foto’s getrokken, ook van alle eindresultaten. Dus, tegen morgen moet het wel lukken om ze allemaal te photshoppen en te publiceren in de fotogalerie.

Yesterday was a very fine day. In the morning I went to the MIAT museum (museum for industry, labour and textile) in Gent - Belgium  (this is also the place where I live). I was invited to display some of my work in the museumshop. Just imagine how proud I am!

Vandaag is het precies één jaar geleden dat ik mijn eerste bericht postte. Het heeft mijn leventje leuker gemaakt : ik amuseer mij met het schrijven op zich, ik kan al mijn info op deze manier ordenen (en terugvinden), ik leer nieuwe mensen kennen, ik ben alerter voor al wat met mijn hobby heeft te maken, ik ga nu effectief naar tentoonstellingen waar ik vroeger eerder in de plannenfase bleef steken, … Redenen te over om lekker voor te doen!

En  dit is een mooie dag om met iets nieuws te beginnen :

Begrijpen jullie  de afkortingen van de titel?

Ik inmiddels wel , door van de ene naar de andere breiblog te zwemmen. Het is echt wel zo, dat de meeste blogs ofwel in het Engels geschreven zijn, of toch minstens een stukje vertaling hebben.

Ik zit er ook al een tijdje mee in mijn hoofd. Een Engelse versie maken van de site is een optie, maar weer veel werk en ook… ik ga geen twee blogs bijhouden. Aangezien ik nogal lange teksten schrijf, zie ik het niet zitten om alles ook nog eens te vertalen. En ik wil toch echt in het Nederlands blijven schrijven, deze blog is er ook omdat ik echt graag schrijf… en dat moet toch wel in mijn moedertaal. Aan de andere kant, wil ik ook wel graag internationale mensen leren kennen… en een blog volgen in een totaal die je totaal niet kent… dan haak je op de duur af. Voortaan zal ik dus mijn berichtjes afronden met een korte Engelse samenvatting. Laat de wereld nu maar op mijn blog afkomen

En de afkortingen? Local Yarn Shop, Dear Husband, Dear Daughter en Dear Son!

En vandaag zou ik ook een geheimpje vertellen : vanaf 1 mei ligt er werk van mei in de museumshop van het MIAT! Als dat niet wijs is! Ik schrok zééééééér aangenaam toen ik een paar weken geleden een mail kreeg van een MIAT-medewerkster : ze wilden de museumshop nieuw leven inblazen, en of ik geen zin had om gedurende een drietal maanden mijn werk daar te leggen. Natuurlijk had ik daar zin in ! Ze hebben een mooie ronde vitrinekast gekocht, helemaal in glas. Dinsdag dus de hele dag vrij genomen : in de voormiddag ga ik daar mijn ding doen in die kast (’s namiddags workshop). ‘k Zal mijn fototoestel meenemen : verslag volgt!

Met het oog op die shop, en omdat ik de voorbije weken veel tijd heb gestoken in de voorbereiding van de diverse workshops en niet echt aan nieuwe dingen kon beginnen, heb ik mij geamuseerd met het maken van de zijden kralen (om spelden en nieuwe halssnoeren mee te maken). Hier is al een impressie (de rest op het vertrouwde adres : galerie op de fotopagina).

On today’s pictures you can see beads I made of fine silk tissues. I use them to make brooches and necklaces. More pictures of all my work : go to the ‘website’, then ‘foto’s’ (= pictures), then ‘galerie’ (= portfolio).

Enjoy my blog and site!!

Héhé… ik ben een leuke drukke 24uur aan het afsluiten. Mijn benen zijn wel moe, gisteren op de blogiversary-party de hele tijd rechtgestaan. En deze voormiddag nog een workshop ‘zijden kralen’ gegeven in Sjamma, ook rechtstaan dus.

‘t Feestje was leuk. Dankuwel aan iedereen!!! Kreeg ook een paar leuke presentjes (b.v. het verjaardagskroontje op de foto). Nog voor de deuren opengingen was er ook al een boeket besteld van Zahia. Dat is nog niet zo vaak gebeurd dat er bloemen voor mij worden afgegeven. Ik vond het bijzonder leuk om te vernemen dat - na Google - deze site/blog de meeste mensen naar de website van Zahia brengt. 

De demonstratie van Tineke Van der Eecken is ook wel in de smaak gevallen, had ik de indruk. Wie wou, kon zelf eens proberen te haken met dunne of dikke haaknaalden. Er was daar een kanjer van een haaknaald bij, dat had ik nog nooit gezien. Ze staat ergens op de foto’s. (voor alle foto’s : zie fotopagina, onder de rubriek ‘andere evenementen’ - ‘blogiversary’).

En wat ook heel tof was : ik heb er mensen ontmoet die ik tot nogtoe enkel digitaal kende (via reacties op mijn blog). Het maakt me blij dat deze blog echt wel door een aantal mensen trouw gelezen wordt. Ik krijg er ook wel fijne reacties op : er is appreciatie dat ik zoveel info wil delen, dat er zoveel positivisme uitstraalt, dat het interessant is, …

Zo’n feestje lijkt mij iets om nog maar eens over te doen. Er waren gisteren ook weer gesprekken aan de gang ter oprichting van één of ander handwerkclubje…

Ik kijk er met veel genoegen op terug. Op korte tijd veel nieuwe mensen leren kennen… er zijn er zelfs een paar die zowel op de MIAT-workshop zitten, gisteren eens zijn komen kijken en ook nog meedoen met de Sjamma-workshops. ‘t Zal raar doen daarna…

Eén van die vrouwen die mij ‘achtervolgen’ is Greet. Zij is net begonnen met een blog en een Etsy-shopje. De blog staat vanaf vandaag hiernaast op de blogroll ( ‘fleur fatale’), vandaar kan je dan ook naar haar Etsy-shop.

Had ook niet echt ingeschat dat ik daar zelf zoveel genoegen zou aan beleven om workshops te geven. Er liggen er nog drie voor mij : de laatste les in het MIAT, nog die ganse dag op 5 mei en dan nog de afsluiter op Sjamma op 10 mei. Hoop dat er regelmatig nog eens een gelegenheid komt.

De foto’ s van de workshop ‘zijden kralen’ staan inmiddels ook op de fotopagina (rubriek ‘andere evenementen’ - ‘workshop zijden kralen’).

En nu ga ik languit in de zetel liggen, beentjes in de lucht, naar TV kijken. Met een lekker glas (gisteren ook bijzondere drankjes gekregen) in de buurt, wordt dat dan een ontspannende voorbereiding van een rustige nacht.

En morgen verklap ik het geheimpje waarover ik het even had in mijn bericht van 14 april ll. …

Of ik met dit snoer echt de hele wereld rond mijn nek zou hebben hangen, zal wel wat overdreven zijn. Maar er zit toch wel wat materiaal in uit verschillende windrichtingen.

Da’s ook zo’n bizarre afwijking van mijn geheugen. Hoe ik van de stoffen en garens die ik in huis heb, nog zo goed weet waar ik ze heb gekocht en wat ik er heb mee gemaakt.

Dit snoer dus, weer iets helemaal anders. Pour la petite histoire som ik even op, waar al die verschillende draadjes vandaan komen. Leuk toch, ik begin een mooie voorraad te krijgen van veel verschillend materiaal en kleuren… ik kan gaan ‘winkelen’ in mijn eigen kastjes.

Van boven naar onder :
- linnen uit La Droguerie in Parijs
- idem
- de groene zijde van Bart en Francis (Kortrijk - zie linkenpagina)
- Gutermann zijde cordonnet (rommelmarkt Gent)
- de sarisilk uit Nepal, gekocht in Stockholm
- de handgesponnen zijde
- de groene zijde van Au ver à soie (Parijs) samengenomen met dunne Gutermann stikzijde
- nogmaals de handgesponnen groene zijde
- en nog een lint in de zijde van Bart en Francis

Voor de deelneemsters aan de MIAT-workshop : ik probeer nog deze avond de foto’s van afgelopen dinsdag op mijn fotopagina bij te zetten (evenzo voor de andere foto’s van dit groene snoer).  Nog één les te gaan, een aantal vrouwen vonden het al jammer dat het volgende week al de laatste les is. Er is duidelijk nood aan een haak - bij uitbreiding handwerk - clubje…. 

En verder kan ik nog vertellen dat het hier naar vers gebakken verjaarsdagstaart ruikt (voor morgenavond bij Ingrid).

Tot morgenavond?!

Een paar dagen geleden snel naar buiten gelopen bij een paar zonnestralen om de in Parijs gekochte strengen linnen op te bollen.

Het deed me terug denken aan veel jaren geleden, toen ik als kind mijn moeder hielp om strengen wol op te bollen. Er werd bij mij thuis zuinig omgesprongen met wol. Een zelf gebreid truitje dat te klein was geworden, werd afgetrokken. Deze krullende wol werd op strengen gedaan en daarna gewassen. Dan weer op bollen gedraaid : dat was het moment dat de kinderen in actie moesten schieten. Armen mooi gespreid om de streng vast te houden. Daarna werd die ‘oude’ wol samengenomen met een andere draad om een groter truitje te breien. Dat is me toch wel goed bijgebleven : van sommige strengen weet ik nu nog de kleur!

Ik belde naar mijn moeder om te horen of daar soms geen foto’s van bestaan, wij die helpen bij het opbollen van de strengen wol. Neen dus. Ze vertelde dat ze die bollen wol ‘marotten’ noemde. Ik vind dat niet terug in een woordenboek. Ik herinner me wel dat die wol in een eivormige bol werd gedraaid, misschien is het dat?

Ik heb de twee strengen in groentinten alleszins op een gewone ronde bol gerold. En ‘k heb er meteen een aantal ander materialen bijgezocht om te combineren tot een snoer.  Deze foto is al een paar dagen oud, inmiddels is het snoer al bijna klaar. Da’s voor binnenkort dus.

 p.s. op de blog van Dominique (blogroll rechts hiernaast : dominiqueknitting - bericht van 18 april 08) staat een verslag van de eerste les van de MIAT-workshopreeks, mét foto’s… je kan me zien in volle actie ,-)

‘ t Is een beetje druk met al die workshops. Ik ben op dit moment ook niet echt met iets voor de ‘collectie’ bezig, eerder dingen in functie van de workshops.

De eerste les van de MIAT-reeks is dus al voorbij. Ik vond het wel goed. We waren met z’n elven . Zelf ben ik nog niet buiten Gent geweest voor een workshop… maar anderen kijken blijkbaar niet echt naar de afstand. Leuven, Merchtem, Zeeland (NL), Japan (maar wel in België wonend),…. Het was alleszins een zeer gemotiveerde groep.

Wat ik zelf ook altijd wijs vind aan zo’n groepsgebeuren, is de interactie. Er valt altijd iets te leren van de deelnemers.

Ik merkte op dat verschillende dames hun haaknaald op een andere manier vasthouden. Waarop Dominique ons kon vertellen hoeveel verschillende manieren er wel bestaan om breinaalden vast te houden : in de lucht, in een buis aan een gordel, met de spandraad achter je nek,… Volgende week brengt ze ook een speciale haaknaald mee uit Zweden om ons eens te tonen, ben curieus!

Er was ook iemand die opmerkte dat je anders kon minderen dan gewoon een onderliggende steek over te slaan. In de vaste die je zou overslaan, steek je je haaknaald van voren naar achteren. Die haaknaald steek je dan van achteren naar voren door de volgende vaste (zoals je met naald en draad door een stofje zou gaan) En dan pas haak je je vaste. Zeer goed resultaat (geen gaatje zichtbaar van het minderen). Ik was er zelf nog niet opgekomen om dat zo te doen (en ‘t stond nochtans zo uitgelegd op de fotocopie die ik had uitgedeeld)

De eerste twee snoertjes zijn bij iedereen klaar. Een bol overtrekken met haakwerk bleek weer een moeilijke klus. Maar bij de meesten is de bol toch klaar, anderen hebben hem meegenomen naar huis om opnieuw te proberen.

‘t Zal nog flink doorwerken zijn om het hele snoer afgewerkt te krijgen , misschien geef ik volgende week wel huiswerk mee !

Hierbij een foto van de resultaten van een aantal mensen na de eerste les. (Meer foto’s op de site onder de rubriek evenementen)

Ik citeer hier ook nog een paar websites waar mooie textielkunst is op te zien :

Heel fijne, kunstige , kleurrijke installaties met fijne draadjes (ook een paar juwelen) van de Japanner Shunichuri Nakashimi.

Haakwerk als plastische vormgeving van de Française Aurélie Mathigot (zeeeer mooie website!)

En heel vrolijke, kleurrijke vilten juweeltjes die de lente oproepen,van de Schotse Lynsey Walters.

Tot morgen (ik heb nog wat berichten in reserve zitten, die aan publicatie toe zijn)

‘t Is zover. Het aftellen voor de workshopmarathon is begonnen.

‘k Ben eens in mijn agenda van vorig jaar gaan snuffelen. Het was op 25 juni 2007 dat ik de eerste keer naar het MIAT trok om te horen wat ze van mij vewachtten ivm workshops. ‘ k Vond het wel wat voorbarig om dit leuke nieuws te ‘publiceren’, want ik heb daar toen niet over geblogd. Ja hoor, ik heb nog wel wat geheimpjes

Aan mijn computerbestanden kan ik zien dat ik vorig jaar in augustus de werkvoorbeelden voor de workshop heb gehaakt en al voor een groot deel de tekst heb uitgeschreven. Een foto van één van die voorbeelden staat afgedrukt in de programmabrochure 2008 van het MIAT. Da’s allicht de eerste keer dat er zoiets van mij echt gedrukt stond.

Dit voorbeeldhaken doe ik nu opnieuw (les per les) en vul mijn vroegere nota’s aan. Ik wil vooral niets vergeten te vertellen.

Lieve (MIAT) heeft nog een mail rondgestuurd : als iedereen zelf al een paar haaknaalden meeheeft, een schaartje , een doosje om materiaal te sprokkelen,…. Er zijn tien inschrijvingen, waarvan zes definitief… en de rest zien we morgen wel.

Ik hoop vooral dat de deelneemsters goesting krijgen om met een haakpen eens iets anders aan te vangen dan de klassieke tafellopers of mutsen. Haken lijkt mij nog meer dan breien, voorbestemd voor klassieke toepassingen…

 Mijn materiaal is verzameld. Nog een pak dunne haaknaalden op de kop getikt (in Dumpie Wolhuis, Sint Salvatorstraat 115, Gent - niet altijd open) .

Dit wordt morgen verhuisd naar de 3de verdieping van het MIAT: boeken om kleureninspiratie op te doen (Kaffe Fassett, Paul Klee, Alechinsky en een fotoboek over Rajasthan), katoen in veel kleurtjes, zijden coordonnet (iedereen moet toch eens met een dunne haaknaald haken in zijde), houten kralen met een gat, gewone kralen, naalden, de voorbeeldjes, speldenkussens met een verschillende naainaalden (voor het instoppen), mijn fotoalbum, borduurkatoen, de handgesponnen zijde, lege bobijntjes om te gebruiken om draad van  de grotere bollen af te rollen, … 

Nog één keer slapen…

p.s. Een paar mensen, voor wie het niet lukte om deze drie namiddagen vrij te hebben, vroegen om het nog eens opnieuw  te doen tijdens een ganse dag . Het wordt maandag 5 mei 2008.  We zullen niet helemaal hetzelfde kunnen doen - daarvoor is de tijd te kort, maar ik probeer toch alles uit te leggen. Mits wat aanpassingen moet het dan toch lukken om met een afgewerkt juweel naar huis te gaan. Als je meer info wilt, stuur mij een mail : veerle.maes@yucom.be en ik bezorg je alle info.

Leuk woordje hé. Niet zelf uitgevonden… zag het in een breiblog die al zes jaar bestaat.

En over een paar dagen is deze blog één jaar! Liefhebster van feestjes bouwen zijnde, kan ik deze verjaardag niet zomaar laten voorbij gaan.

Wie ik al (virtueel) ken kreeg inmiddels een uitnodiging. Misschien zijn er nog lezers die graag willen langs komen? Onderaan vinden jullie mijn mail-adres, ik zou wel graag een seintje krijgen als je komt (kwestie van een idee te krijgen van het aantal stukken verjaardagstaart dat ik nodig heb).

Hier is de uitnodiging :

Mijn blog is jarig! Eén jaar wordt ie op 27 april as. Dus geef ik een verjaardagsfeestje. Je bent welkom op vrijdagavond 25 april 2008 tussen 19u00 en 22u …, in de galerie van 

Veerle

Ps. Het werk van Tineke wordt bij Ingrid ook reeds tentoongesteld op di 22, do 24 en vrij 25 april van 10u30 tot 17u30  en op wo 23 april van 9u tot 12u.

www.ingridadriaenssensedelsmid.be

www.tinekecreations.be

http://nevousinstallezpas.veterpro.net

veerle.maes@yucom.be

Eén, twee, drie, vier… hoedje van, hoedje van …

Mits enige aanpassing : één, twee, drie, vier, snoertje van , snoertje van.. zijde! Snoertje van plezier!

Het ‘grote’ snoer is klaar (zie bericht van 26 maart 08). Al even, maar nu pas foto’s genomen : zonnetje gezien! Zowel blij met het snoer als met het zonnetje : veel foto’s genomen (zie fotogalerie site).

Het was echt superleuk om hiermee bezig te zijn. De basissnoeren haken was op de duur een beetje saai, maar de details aanbrengen : tof! De snoeren lagen altijd naast mij. En voor ik aan een nieuw versierseltje begon, bekeek ik telkens opnieuw het geheel qua kleuren en qua compositie. Hier nog een cilinder bij, daar nog iets met reliëf,… Ik ben er wel content van.

Ze vormen echt wel een geheel die vier snoeren. Zouden ze onafscheidelijk zijn? Op de site zie je zo ook allemaal apart, sober maar ook mooi draagbaar. Ze hebben iets Indiaans, vind ik . Althans wat dat bij mij oproept : het gebruik van turkoois en koraal, amuletachtige dingen,…

Ik probeer hier vandaag ook nog een nieuwe rubriek in te voeren op de linkenpagina : de (internet)leveranciers waar ik 100% zijde vind om mijn juwelen mee te haken. Door de voorbije dagen veel op brei- en andere textielsites te surfen (via de nieuwe breicontacten), krijg ik nog meer zin om  ander materiaal te kopen en uit te proberen. 100% zijden draden, in de dikte (of liever ‘dunte’) waar ik liefst mee werk,  zijn er niet zoveel… zou ook een dure bezigheid zijn als je daar zou mee breien of weven. Maar voor de hoeveelheden die ik nodig heb, zitten daar wel veel mogelijkheden in. Wordt dus vervolgd, één van de dagen riskeer ik het mij eens om via internet nieuwe vondsten te bestellen. 

O ja, ook nog iets over die ongepolijste agaat uit het vorige bericht. Op de site van Zahia staan uitgebreide technische fiches van o.a.halfedelstenen. Ik citeer even : “Agaat zou kalmerend werken en het zelfbewustzijn en de levenskracht vergroten”. Voilà, nog een reden om de kralen gewoon te laten zitten!

Toen ik de nieuwe collectie kralen van Zahia op hun blog zag, viel ik direct voor de lavendelblauwe ongepolijste agaat (Zahia-blogbericht van 28 februari 2008).

Meestal, als ik met kralen werk, hou ik het aanhechten van de kralen voor het laatst (het is makkelijker haken als er geen kraal hangt te wapperen). Nu was ik andersom te werk gegaan. Omdat ik telkens drie snoertjes wou laten gelijk lopen, en het aanhechten van een snoertje aan het lusje door de kraal, toch telkens wat lengteverschil geeft. Ik wou ze dus goed bij mekaar houden en ze echt op maat maken. 

Wat bleek, door de die kraal telkens vast te houden bij het haken… verdween een deel van die blauwe kleur. Vreemd. Het leek wel of het een soort van poeder was, die wegging onder invloed van de warmte van mijn handen.

Daar wou ik wel wat meer van weten. Naar Zahia gemaild, met deze foto in bijlage. Ingeborg had contact met haar leverancier, blijkbaar polijst je de kralen zelf door ze te dragen. Het poederig laagje verdwijnt dan met de tijd, maar ook de blauwe kleur. Jammer, maar het is zo. Het blijft wel een mooie kraal, heeft een craquelé-effect, maar ‘t is een ander kleurtje.

Heb nog even overwogen de kralen los te knippen en te vervangen (de kralen ruilen bij Zahia is trouwens geen  enkel probleem) , maar zo heeft het ook wel iets… er valt tenminste iets over te vertellen. Eventueel kan ik het later nog wel losknippen aan de aanhechting van de kralen, maar voorlopig laat ik het zo.

Het snoer is afgewerkt, in volle glorie te bekijken in de fotogalerie van de site.

Ik weet niet in hoeverre ik de volgende weken nog nieuwe spulletjes zal kunnen tonen : er zijn workshops op komst. Spannend (een leuke spanning) voor mij. Ben vandaag bezig geweest met de eerste les voor de MIAT-workshops volledig uit te schrijven, voorbeelden te haken en materiaal te verzamelen. ‘t Zal een hele verhuis worden.

Maar ik heb nog wat items in reserve gehouden (zelfs al berichtjes in het klad geschreven) : er zijn nog twee afgewerkte snoeren waar ik enkel nog foto’s moet van nemen . En ik ben een tekstje aan het schrijven over de geschiedenis van het haken, dat komt dan ook op deze blog.

Ziezo, ik heb genoten van mijn weekend. Genoten van het nieuwe (brei)contact, genoten van heel leuk nieuws dat ik nu nog niet ga vertellen ;-), brood en taart gebakken, zelfs ramen gezeemd (en dat doe ik maar hééééééél zelden)!

Goeie start voor de werkweek! By the way, nu zaterdag 12 april is het weer modeshow van Sjamma. De ganse dag is er 10% korting op de aankopen, om 14 u is het dan modeshow (gepresenteerd door jullie dierbare blogster)