‘Les ‘3 J’  is een week eind maart dat er in Parijs een soort van solden zijn - oorspronkelijk drie dagen maar nu al een flinke week kortingen dus. Maar voor ons waren het echt (maar) drie dagen.

Niet dat wij de grootwarenhuizen hebben leeggekocht, maar dit verslagje is er dus eentje over shopping. Daarna volgt er nog eentje over museumbezoeken en eentje over wat we buiten (in de regen) hebben gezien.

Van de winkels die ik op voorhand al had aangestipt (zie bericht van 25 maart 2008), heb ik er twee ook in het echt gezien. De boekhandel Brentano’s had inderdaad een groot aanbod handwerkboeken (ze stonden zelfs allemaal bij mekaar in een aparte kamer achteraan in de winkel). Niks gekocht. Er was wel heel veel voer voor quilters, veel Japanse boeken ook. Toch wel de moeite om eens binnen te springen als je in de buurt bent (dicht bij l’Opéra) en tijd hebt - want die Japanse boekjes moet je allemaal stuk voor stuk vastnemen om te zien wat er in staat, op de basis van de lettertekens die op  de rug staan, zijn wij natuurlijk niks.

En dan ‘La Droguerie’ - wow!! Wat een toffe winkel . Zeker binnengaan (het is vlakbij Les Halles). Veel zeer mooie garens (wol, katoen, linnen, ook bamboe - zeer malse draad, …). Ze hangen allemaal op strengen bij het binnenkomen van de winkel, jammer dat je er geen foto’s mocht trekken (op de foto - getrokken net voor sluitingstijd als de rolluik al naar beneden ging en de laatste klanten stonden te betalen - kan je nog een aantal strengen zien hangen). De winkel zit verder vol met massa’s kralen en strass, ander sieradenmateriaal, stoffen bloemen, vlindertjes, pluimen in veel kleuren, kilometers linten,… En alles zit mooi weggeborgen in oude dozen en laatjes… echt mooi om te zien.

Groot nadeel (althans zo ervaar ik het toch) : je mag haast niks zelf nemen. Dat vind ik op zich al niet zo leuk, ik wil niet het gevoel krijgen dat ik gepusht worden in een bepaalde keuze om dingen te combineren en aan te kopen. Geduldig wachten op een verkoopster die je dan verder helpt met keuze van kralen, dan naar een andere toog voor een gepast snoer en slotje - en alles overgoten met een uitgebreide babbel. 

Ik ben er twee keer binnen geweest. De eerste keer was ik al zodanig overweldigd - en het was een kwartier voor sluitingstijd - dat ik er enkel heb rondgekeken en een paar strengen linnen heb gekocht. De dag nadien wou ik wel één en ander kopen (wou kralen en slotjes en hoedenspelden en rijgdraad…) maar ik kon het niet opbrengen om zoooooo lang te wachten - het was zaterdag en er was veel volk in de winkel. Ik heb mij dan beperkt tot de aankoop van nog wat meer linnen in nog meer kleurtjes. De inspiratie vloeide weer rijkelijk : dat linnen valt zo mooi zwaar, ik denk dat het echt geschikt is om eens een ander soort van halssieraad mee te haken. Je kan op de foto zien welke strengen ik op vrijdag kocht (dan was er nog een kassa-mevrouw die tijd had om mijn strengen netjes op te draaien - de caissière van ’s zaterdags had enkel tijd om de strengen in een zakje te stoppen). Op de foto zie je ook een soort van postkaartje : dat is het kassaticket waar ideetjes opstaan,uitgevoerd met materiaal uit de winkel, echt verzorgd.

Op zondag, zoals we vorig jaar ook al deden, naar ‘les Puces de Saint-Ouen’ (trouwens in de buurt van onze bed and breakfast). Ook al was er weer dreigende regen : toch een bezoek meer dan waard. Echt indrukwekkend wat daar allemaal nog te zien (en te koop) is. Het is echt wel de veel betere brocanterie… oud tuinmeubilair, oud cafémateriaal, ouwe kleren en knopen, oude dozen,… Ik heb er rondgesnuisterd in een textielzaakje (zie foto) waar ik een bundeltje oude draadjes heb gekocht (5 euro) - gewoon omdat het zo leuk verpakt is (het zou kunnen dat het floszijde is, maar ik ben er niet zeker van). Ik had er ook nog een oude houten bobijn met groene zijde willen kopen, maar daar vroegen ze 25 euro voor en dat was me veel te veel.

In een grote tweedehandse boekenzaak ook nog een leuk Amerikaans boek gevonden “Jewelry from nature” van Cathy Yow. Veel ideetjes om met takjes , zaden en steentjes aan de slag te gaan. En weet je wat : er staat in hoe je best een gaatje maakt in zeeglas!! (zie bericht van  12 juli 2007). Toch wel met een diamantboor… misschien probeer ik het ooit eens.

Verder niks meer gekocht. Leuk gevoel voor mij is : als ik mooi materiaal heb kunnen kopen dat in mijn hoofd al direct zorgt voor een hoop nieuwe toepassingen, dan heb ik niet meer zo de behoefte om andere dingen te kopen, dan wil ik al liever zo snel mogelijke die ideeën uitproberen.

Het is echt kiezen wat ik dezer dagen wil doen : bloggen (de berichten over Parijs schrijf ik deze avond nog in  het klad), het snoer uitwerken dat in mijn hoofd zit en waarvoor ik onder meer dat linnen uit Parijs wil gebruiken. En dan moet ik ook de komende workshops tot in de details voorbereiden. Ik heb vandaag dus mijn agenda ingevuld : planning wat en wanneer ik die dingen doe. Deze week ‘mag’ ik nog aan iets nieuws beginnen.

A demain!

Ziezo, de basissnoeren voor mijn ‘groot’ project zijn klaar (zie bericht van 18 maart 2008). Ik heb er nu vier. Misschien komt er nog een vijfde bij, dat ga ik maar beslissen als deze volledig afgewerkt zijn. Op de andere foto : een grabbel bijpassende cordonnet, waar mee ik verder aan de slag zal gaan om dit snoer af te werken.

En eerlijk, ‘k begin het een beetje saai te vinden van enkel zo’n basissnoer te haken. ‘t Is duidelijk dat ik absoluut creatief wil bezig zijn. En voor mij betekent dat, alsmaar andere dingen maken. Wat een geluk dat dit een hobby is , en geen werk. Ik zou de grootst mogelijke moeite hebben om twee keer ‘t zelfde te maken. Ik zou er minder voldoening van hebben en het zou minder deugd doen. 

De eerste twee snoeren had ik aanvankelijk nog niet volledig afgewerkt . Waarmee ik bedoel, ik had het lusje van de sluiting nog niet gesloten. Was eerst van plan van losse versieringen te haken die ik over het snoer zou kunnen schuiven (en als dat lusje toe is, lukt dat niet meer). Maar ben dan toch veranderd van gedacht. Alles wordt nu echt rond het snoer gehaakt : echt ‘made tot measure’ dus!

En om de wachttijd tot mijn volgende bericht te overbruggen (ten vroegste maandag, want Parijs lonkt), nog een paar websites waar ik zelf graag in gebladerd heb.

Eerst en vooral : Ingrid! ‘t Is zover, ze heeft haar eigen website (staat nu ook op de linkenpagina). Ik vind het wel een artistieke site. Zeker de fotocollages vind ik absoluut mooi!

Ook via Ingrid leren kennen : Artelier - Contemporary crafts in Belgium. Heel uitgebreid aanbod : glas, keramiek, letters, papier, sieraden,… ‘De gids om de diversiteit en rijkdom aan hedendaagse kunstambachten in Brussel, Vlaanderen en Wallonië te ontdekken’. Het is een site maar eveneens een boek, een naslagwerk met foto’s en contactgegevens van alle deelnemers.

Ulrike Ay is een Duitse textiel - vooral vilt - kunstenares. Ik vind vooral de vilten halssnoeren echt mooi : ze ademen de lente!

Nog twee Etsy-winkeltjes met leuk textielspul : Ollieswoollies (vilten kransjes) en Veronica Martens (snoeren met textiele kralen en knopen). Wat ik altijd doe als ik door de Etsy-winkeltjes wandel, is ook eens gaan kijken naar de foto’s van de items die reeds verkocht zijn, er is vaak nog veel moois te zien.

Ergens eind december schreef ik iets over De Handfabriek, een groep handwerkmama’s die hun zelfgemaakte spullen bij jou thuis kwamen verkopen. Nu ook een gelijkaardig initiatief in Gent : Lilliepolka. 

Voilà, (voorlopig) uitverteld.

A bientôt!

Dat ‘un ver’ een worm is, zullen wij wel niet meer vergeten zijn… het zinnetje is er ingestampt. Alhoewel het woordje ‘verre’ meer over mijn lippen komt, en nog liefst gevuld met iets lekkers

‘Au ver à soie’  - leader mondial du fil à soie - is een winkel in Parijs waar honderden producten in zijde gemaakt en verkocht worden. Ik had het merk ontdekt via internet. Tijdens één van onze bezoekjes aan Parijs vorig jaar, ben ik naar die zaak op zoek gegaan. Wel gevonden, maar niet binnen geweest. Was ook niet erg uitnodigend… niet echt een winkel, een gesloten poort (misschien had ik moeten aanbellen?).

Soit, mijn trouwe leverancier van nieuwe draadjes (mijn moeder dus die haar eigen immense voorraad uitpluist op zoek naar dingen waar ik wat mee zou kunnen), bezorgde mij nu wat zijden draad van ‘Au ver à soie’. En dan nog wel in dat favoriete groen van mij.

Ook die bijzonder verpakte Madeira-zijde heb ik gekregen. Soms lijkt zijde wel iets als kaviaar of truffels… in verpakkingen van 5 meter . Prijs voor zo’n zakje met 5 meter zijde op Ebay : 1,35 euro! Gelukkig zijn er andere (goedkopere) manieren om zijde in huis te halen. Met die kleine verpakkingen, zou dit haken een zeer dure hobby worden.

Vanaf vrijdag gaan we opnieuw een paar dagen naar Parijs. In voorbereiding heb ik een aantal winkels opgezocht met handwerkspul. De adressen vond ik in een Handwerken zonder Grenzen -nummer in de bibliotheek van het Miat. Mijn fotokopies waren niet denderend (de marge weg, en dus ook het begin van de adressen en de websites), maar vond uiteindelijk toch wel alles terug op het net.

Op basis van wat Handwerken zonder Grenzen als info meegeeft en op basis van wat hun website suggereert, heb ik een paar winkels geselecteerd. Hoop dus toch verslag te kunnen te doen van een bezoek aan één van de volgende Parijse boutiques :

Pappo Paulin et Cie, handel in fournituren. Zou ook een kelder hebben met iets van een tentoonstelling hoe ontwerpers van die fournituren gebruik hebben gemaakt.

Le comptoir, wordt omschreven als ‘prachtige winkel met ouwerwetse toonbank en geheimzinnige ladenkasten’.

La Droguerie, ‘trek hier maar even wat tijd voor uit, is een begrip in Frankrijk’. De website is nogal beperkt, maar ziet er verder wel goed uit.

Brentano’s, een Frans-Amerikaanse boekenwinkel. Leuk : ze hebben er ook een breiclub (de blog van de club is te vinden via hun site).

En dan nog een handwerkboekenwinkel Librairi Bodoni

En meteen nog een categorie om deze blogberichten wat te structureren : shopping!

P.s. eind mei ga ik een paar dagen naar Bilbao… iemand (creatieve) tips?

Mijn zeteltjes zijn gearriveerd (zie bericht van 8 februari 2008). Ik vind ze echt mooi! De ‘gewaagde’ kleuren passen heel goed bij het oude tapijt (een kelim) dat er al ligt. Contente mens dus.

En ik heb de restjes van de bekledingsstof meegekregen. Plannen maken dus…. Ik zou graag onze zithoek wat veranderen, een etnische look meegeven, wat meer gezelligheid meegeven…. De stofresten zullen nog wel van pas komen, maar ‘t zal niet voor direct zijn.

Ik vind Take a seat wel goed gevonden voor een stoffeerbedrijfje. ‘t Is bijna het omgekeerde als mijn eigen naam. Installez-vous/take a seat. Maar inmiddels heb ik hopelijk toch wel al duidelijk gemaakt wat ‘ne vous installez pas’ voor mij betekent (zie bericht van 23 december 2007).

Meteen trouwens even wijzen op het zoekmachientje hier rechts bovenaan. Dat is wat ik gebruik als ik een bericht van vroeger wil citeren. Dus, mocht je iets opnieuw willen lezen en je weet nog ongeveer over wat of wie het ging : zoekwoord ingeven, klikken en je bent in het juiste bericht.

Voor iedereen een heel mooi en blij lang weekend! (voor mij hangt er zelfs een weekje vakantie aan vastgeplakt).

p.s. er is op dit moment een stockverkoop in Zahia : snoeren (voorlopig op een nylondraad geregen) aan 10 euro per snoer. Ik heb gisteren, na mijn werk, de regen getrotseerd en er zes gekocht : roze kwarts, gele turkoois, fluoriet, en nog iets. Maar ik ben weer vergeten te vragen om het op te schrijven. Op de toonbank staat ook een grabbelkommetje met restparels. En ja, ook daar heb ik er een paar uitgehaald.

Yes! Mijn Little Moo-kaarjtes zijn aangekomen. Da’s snel : zaterdagmorgen besteld (zie mijn bericht van 15 maart 2008) en vandaag geleverd (gepost in London). Kosten : rond de 20 euro voor 100 kaartjes, waarvan een goeie 5 euro verzendingskosten zijn. Mocht ik er meer bestellen - wat ik ongetwijfeld later nog doe - dat wordt het wat goedkoper.

Ze zijn super. Ik ben zelfs tevreden over de kwaliteit van de foto. Ik weet dat ik geen perfecte foto’s maak, en ze zijn ook niet goed genoeg om te drukken… dus ik vreesde er wat voor. En ook mijn website-adres staat er volledig op.

Het zijn schatjes! Tja, wat doe ik er nu mee? Uitdelen of zelf houden?

Petroleumblauw en oranje, dat zijn de kleuren handgesponnen zijde die ik laatst terugkreeg. Er is nu nog één kleurtje onderweg : turkoois.

Omdat ik van die handgesponnen zijde dan toch een grotere hoeveelheid heb, dan van de bobijntjes Gütermann b.v. , wil ik met deze twee kleuren nog eens iets grootser ondernemen. ‘t Is mijn bedoeling om een aantal losse snoeren, met verschillende lengte, te haken die zowel samen - als een ‘uit de kluiten gewassen juweel’ -kunnen worden gedragen als elk apart.

(tussen haakjes : ‘een uit de kluiten gewassen’ juweel is geen term van mij, wel van de man van iemand die een snoer met echt grote kralen heeft van mij… vind de uitspraak wel leuk en goedpassend voor iets dat wat indrukwekkender is).

De start is al genomen : het basis oranje snoer is klaar, het blauwe is begonnen. Ik plan er ook nog een paar waarbij ik de twee kleuren, in verschillende verhoudingen, combineer. En dan wordt er ‘versierd’ : ongebreideld spelen met bijpassende kleurtjes cordonnet… dat zal voor over een paar weken zijn.

En gisteren al een mailtje gekregen van ‘Little Moo’ (dat is de antwoordrobot van die printerij waar ik die kaartjes heb besteld - ze zijn onderweg! spannend!).

‘k Wil jullie eerst nog dat snoer tonen met die cilindervormige kralen (as usual : meer foto’s in de fotogalerie) . Deze heb ik gecombineerd met resine-kralen (de donkerste) en gele agaat (als ik me goed herinner, de medewerkster van Zahia heeft het op het zakje geschreven, maar ik vind het niet onmiddellijk terug…. ‘t is dus onder voorbehoud). Als ik kralen wil verwerken in zo’n snoer moet ik er echt wel goed op letten dat de boring groot genoeg is, en dat ze helemaal recht is… anders krijg ik mijn gehaakte lintje er niet door. Dus had ik bij mijn vorige Zahia-bezoekje gewoon een fijne tandenstoker meegenomen om te ‘testen’.

Zover iets over het snoer, kwestie dat dit tekstje toch iets te maken heeft met de foto

Maar ‘k wil nog iets anders tonen. Al surfend van de ene blog naar de andere site, heb ik onlangs een wijze blog over kleur leren kennen (vanaf vandaag ook hiernaast in de blogroll). Het zijn allemaal foto’s waarbij op één of andere manier de samenstellende kleuren werden uit gedistilleerd. Heel tof vind ik, voor als de inspiratie voor originele kleurencombinaties even zoek is… of voor wie een extra duwtje in de rug nodig heeft om af te wijken van voor de hand liggende combinaties . De blog is van een Italiaanse vrouw, Kris (meer gegevens vind ik niet in haar profiel), die designer en mode-ontwerpster is en gepassioneerd door design. Haar blog noemt ze haar schetsboek. Ik vermeld de blog hiernaast als  ‘Kris ’s color stripes’ (wat ook de naam is van de blog) en wat ook goed weergeeft wat je te zien krijgt. En de blog van Kris is ook de moeite waard omwille van haar eigen blogroll. Leuke thema’s : ‘textile’, ‘retro’ en … ‘food’!!!! (zeker eens naar ‘Sweet Paul’ gaan kijken).

Op de blog van Susan Lomuto had ik daar ook ‘ns iets over gelezen… en teruggevonden! (haar bericht van 27 juli 2007). De ‘palette generator’ is een site/software waarmee je zelf foto’s kan omzetten in een waaier van de samenstellende kleuren. Ik heb het nog niet geprobeerd, maar vind het wel leuk genoeg om de site hier te vernoemen en te bewaren.

En omdat ik het toch wel vaker heb over kleur, heb ik een nieuwe categerie ‘kleur’ (hiernaast) toegevoegd. Zo vind ik (en jullie) ook makkelijker terug wat ik ooit eens heb opgeschreven.

En nog iets helemaal anders - alhoewel, het is ook vol van kleuren. Gisterenavond zijn we in Aalst (of all places) naar een tentoonstelling geweest. We waren uitgenodigd door buurvrouw/vertelster/schrijfster/culinaire duizendpoot Katrien Van Hecke, die er bij die gelegenheid haar nieuwste boek ‘Io in de monstertuin’ voorstelde. De illustrator (Beatrijs Van de Winkel) van haar boek was één van de exposanten. Maar ik was vooral in de ban van het werk van de andere vrouw : Inge Claessens. Een mooie soort van collages met foto’s, computerbewerkt, ook met tekst… ja, ik zie me dat nog wel in huis hangen. Op haar site is een uitgebreid overzicht van haar werk : grafisch werk en het meer artistieke. De tentoonstelling was enkel dit weekend, vermoedelijk kondigt Inge op haar site wel eventuele volgende tentoonstellingen aan.

En nu ga ik proberen al wat berichtjes in het klad te schrijven voor de volgende dagen. Of ik zou ook morgenvroeg nog wat kunnen schrijven : sowieso vroeg uit de veren - dochterlief wordt om 4 uur opgehaald om richting Rome te vertrekken met de laatstejaars. Het valt  mij trouwens op dat de meeste blogs vooral gedurende de week gevoed worden en in het weekend stil liggen. Bij mij is het net andersom… beetje raar beestje zeker

Twee weken geleden heb ik twee sjaals besteld bij Karla . In de enveloppe zaten schattige kaartjes, met foto’s en achteraan wat praktische gegevens, en op papier dat plezant aanvoelt. Op haar blog (zie blogroll hiernaast - bericht van 19 februari 2008)  had ze het er al over gehad : die kaart jes zijn besteld bij Moo, ‘we love to print’.

Ik dus ook naar die site en een bestelling gedaan. Heel makkelijk en veel mogelijkheden. Eerst foto’s zoeken (ik heb er een twintigtal gekozen van de foto’s die ik ook in de fotogalerie van de website heb gebruikt). Je krijgt dan de mogelijkheid om de foto’s  te ‘croppen’ (verschuiven om het beste stukje eruit te halen), of in te zoomen, of bij nader inzien toch maar een foto te elimineren.

Dan een tekst invoeren voor op de achterkant. Mijn website adres is nogal lang…’t is te hopen dat het er helemaal opstaat…

De site is zelfs een beetje grappig. Op het moment dat ie de foto’s aan het importeren is, krijg je een berichtje dat het even kan duren ‘you might want to put the kettle on’. Ik ben al geen theedrinker, en de koffie was al klaar… dus begonnen met de broodmachine voor te bereiden. Was helemaal niet nodig : na het water en de olie kon ik al verder met mijn bestelling.

Normaal gezien wordt het pakketje verzonden op 19 maart. Ben héééél nieuwsgierig….

En hierbij nog iets om jullie nieuwsgierig te maken. Ik ben bezig geweest om de workshops op Sjamma voor te bereiden… een prikkel tot uitnodiging. Iedereen curieus dus

April wordt workshopmaand! Er is al die reeks in het MIAT (twee weken geleden waren er al vijf inschrijvingen, dus het gaat zeker door). En in Sjamma doe ik in april ook twee workshops. Hieronder staat de tekst zoals die is opgenomen in de Sjamma-Nieuwbrief die nu ongeveer in de brievenbussen zal terecht komen :

Workshops in Sjamma 

Wie langs kwam op onze vorige eindejaarsbeurs kent het werk van Veerle, één van onze vrijwilligers. Speciaal voor Sjamma had ze toen een aantal juwelen gemaakt met de zijden stoffen uit Vietnam (de Hadong-zijde die in de winkel te koop is per meter).Het maken van de textiele kralen  en snoeren worden nu aangeleerd in twee workshops : zaterdag 26 april 08 en zaterdag 10 mei 08 , telkens van 10u tot ongeveer 12u30, achteraan in de vergaderruimte van de winkel van Sjamma. 

Op zaterdag 26 april maken we de zijden kralen en verwerken die dan verder tot een broche of een halssnoer.Op zaterdag 10 mei maken we fijne snoertjes van de zijde en verwerken die tot een halssnoer, armband,….. 

Je kan de beide workshops volgen, of één van beide – ze staan los van mekaar. We werken met een groep van maximum tien mensen.Eén workshop kost 15 euro, kan ter plaatse betaald worden. Alle materiaal (en koffie/thee met koekjes) is inbegrepen. Graag zelf een schaar en een paar naalden meebrengen. Inschrijven gebeurt liefst per e-mail via veerle.maes@yucom.be  (als je geen mail hebt, kan het ook per telefoon 0485/573378 – boodschap inspreken aub) 

Deze week is het eerste nummer van mijn abonnement op Textiel Plus binnengewaaid. Ik ben er wel blij mee : veel mooie foto’s, een uitgebreide tentoonstellingskalender (de meeste in Nederland), advertenties van handelaars in specifieke producten (b.v. papieren garen) en artikels over of interviews met textielartiesten één en ander over meer technische aspecten (het kleuren van textiel, aanverwante materialen, …) . Veel lees- en kijkvoer dus. Plezant dat het iets is wat ik meer dan één keer kan vastnemen en er opnieuw in lezen.

Een paar sites van besproken artiesten, die mij  het meeste aanspreken :

Cécile Witteman of hoe je met textiel je lichaam bedekt, beschermt, sluiert…

Schoenen als kunst van Alexander Fielden : “ik wil dingen neerzetten die anders zijn, een verrassing, iets waar mensen voor omkijken op straat”.

‘Natuurlijke’ (o.a. takjes, geitenhaar) sieraden van Jacomijn van der Donk

En dit wil ik ook bijhouden : een verdeler van (Fins) papieren garen. Het bestaat in veel kleurtjes en verschillende diktes (en het kan zelfs gewassen worden op 30 graden). Verleidelijk…

Er zat ook een welkomstgeschenkje bij dit eerste nummer : een leren armbandje van Janske Megens. Ze maakt mooie dingen.

En op de foto nog een ’sequel’. Een detail van het rode snoer in jaspé-zijde, met gehaakte en andere kralen. De andere foto’s van het snoer staan op de website.

Zonnig weekend verder!