Het snoer met de gehaakte kralen uit het bericht van 21 februari ll. is klaar. De allertrouwsten zouden dit al kunnen weten, want de foto’s staan al een paar dagen in het fotoalbum van de site

Eén van de foto’s heb ik gespaard voor deze blog. Het mag duidelijk zijn waarom. De glorie van het verval van mijn oude paspop is enkel om technische redenen te showen. Zoals je het snoer hier kan zien, is ie op z’n langst. Hij kan net zo goed halflang worden geknoopt, of helemaal ras de coup. De lintjes kunnen toegeknoopt- of gestrikt worden.

Ik ben ondertussen nog zo’n hoopje kralen aan het haken in een ander kleurengamma : oranje, groene en bruine tinten. Aanvankelijk wou ik die combineren met dondere houten kralen, maar een blik op de etalage van Zahia, bracht me snel op andere gedachten. Als mijn kralen af zijn, neem ik ze gewoon mee naar de winkel om bijhorende stenen of glazen kralen uit te zoeken.

Het ziet er zo naar uit dat dit het begin wordt van een nieuw serie snoeren.

Zelf wil ik vooral met textiel bezig zijn. Maar voor wie graag experimenteert met papier, hierbij de link naar een handleiding om met krantenpapier papier maché-kralen te maken (gevonden via de blog van marianne s.) . Ik vind ze alleszins heel mooi. Toch eens uitproberen als het echt zonnig warm is. Op die site vind je ook foto’s van een aantal uitgewerkte halssnoeren waarbij de papieren kralen zijn gecombineerd met vilt.

En nog meer papier : ik voeg vandaag bij de linken pagina op de site, de Flickr-fotopagina van Francesca Vitali (Fruccidesign) toe. Juweeltjes van geplooid papier. Zeer mooi, een artieste! Wat ik er extra leuk aan vind, en wat verwantschap voel : het is ook iemand die werkt in een totaal andere sector (ze is chemicus) .  ” During the day I’m a scientist, at night I’m an artist and I work on my real passion create jewelry” . Ze heeft ook een winkeltje op Etsy. 

In mijn bericht van 23 juni 2007 had ik het over sarisilk, de veelkleurige draad die is gesponnen van de restjes van de weverijen waar de zijden stoffen voor saris worden geweven.

Afgelopen weekend deed ik winkelpermanentie in Sjamma…en wat lag er nieuw in de winkel : sarisilk. Het is de eerste keer dat ik er toepassingen van zie : handtasjes, mutsen en babysokjes uit Nepal. De producten werden ingevoerd via de Nederlandse Stichting Madat Nepal. De draad is zowel gebreid als gehaakt.

Hierbij de foto’s. En ook typisch Nepalees : het doosje in handgeschept papier waarin de babysokjes zijn verpakt.

Van handgeschept papier gesproken. Via de blog van Atelier Plano, vernam ik dat er op zondag 20 april as een groot boekbindfestijn is in Sint Niklaas (voor meer info : blogbericht van Atelier Plano - zie blogroll hiernaast - van 24 februari 2008; via die link kan je ook doorklikken naar de site van de boekbindbeurs zelf). Misschien ga ik wel kijken daar in Sint Niklaas. 

Met mijn moeder deel ik de passie voor - zeg maar verslaving aan - draadjes. Ik ben met dit fijne haakwerk nog maar een paar jaar bezig, en het is nu al duidelijk dat de voorraad nooit uitgeput zal zijn (hij groeit namelijk steeds maar aan).

Mijn moeder is kantklosster. Ook begonnen toen haar drie kinderen (waarvan ik de oudste ben) grotere tieners waren. Ze is er ook wel dagelijks mee bezig. Is het niet thuis aan één van haar kussens zitten, dan is het wel zelf les geven (kantatelier Rozemarijn - Aalst ) Of één of ander reisje dat met kant heeft te maken of met binnen-en buitenlandse vriendinnen die ze via het kantklossen heeft leren kennen.

Ze heeft een reuzevoorraad draadjes in huis, in heel veel kleuren en evenzoveel materialen. De meeste draden zijn te dun voor het werk waar ik mee bezig ben - zeker die die zijn bestemd voor de traditionele kantsoorten. En bovendien zijn de traditionele kantsoorten haast allemaal in een witte (of ook wel eens zwarte) kleur. Maar bij hedendaagse toepassingen wordt wel eens een dikkere sierdraad gebruikt en wordt ook in kleur gewerkt.

En daar vind ik ook wel mijn gading in. Een pak van mijn bobijntjes gütermann komt van daar. En ik heb wel al eens wat linnen meegescharreld, of wat ‘vreemd’ (b.v. paardenhaar) materiaal. Eind januari  was ze naar een ‘garageverkoop’ gegaan van een winkel in Kortrijk en had ze drie conen zijde voor mij mee. Heel mooi materiaal, 100% zijde, in kleursamenstellingen die ik nog niet had gezien bij zijden draad. Qua uitzicht heeft het iets van tweed.

Op de binnenkant van die conen hing een sticker met gegevens (samenstelling en dikte) over de draad en de website van de (internet)winkel : Bart en Francis. Voor wie op de site gaat kijken : wat ik nu in huis heb is de ‘Shantung Jaspé’ en de ‘Brasil’. Dat zijn ook de enige gekleurde draden in hun aanbod. Ik heb met beide draden een proefje gehaakt. En zeker die Brasil is zeer geschikt voor wat ik doe. Bij gelegenheid bestel ik ook de andere kleuren.  De website van de heren heeft ook een aparte rubriek met bijzondere materialen. Eén iets intrigeert mij geweldig : inoxdraad - die moet ik huis halen, dat wil ik wel eens proberen. Verder is er veel technische info te vinden over draaddiktes en hoe dat cijfermatig wordt aangeduid.

En om de traditie voort te zetten : ook onze dochter speelt graag met draden en stoffen. Oma heeft trouwens haar vier kleinkinderen leren klossen.

Neen hoor, ik zie ze nog niet vliegen.

Ik ben bezig een ander soort van kralen te maken dan ik tot nogtoe heb gedaan. De ‘oude’ zijn haast allemaal met een kurken of houten vulling, uitzonderlijk ook eens een synthetische vulvezel.

Nu heb ik reepjes gehaakt die ik tot een cilinder toenaai… en hop, een kraal waar een snoer doorkan.

Om de kralen wat gelijkmatig te houden, wou ik ze ergens ronddraaien. Heel de keukenschuif uitgeprobeerd om iets te vinden met een geschikte diameter (de reepjes had ik eerste gehaakt, ik had natuurlijk eerst een vormpje kunnen uitzoeken en de lengte daaraan aanpassen… maar dat verstand kwam te laat). Het is dus een groene cocktailroerder geworden met een olifantje, ik heb er nog een stuk moeten afbreken om die kraal er na het toenaaien weer te kunnen afschuiven. Maar ‘t is toch gelukt zo.

Ik ben nu bezig een lang snoer te haken (twee vasten breed) waar ik die gehaakte kralen , en drie oude glazen kralen, wil op rijgen… foto van het resultaat volgt binnenkort.

p.s. Volgen jullie de blog van Zahia? Doen! En mateloos genieten van de verslaggeving uit Venetië. Hebben wij nu niet toevallig plannen om Venetië te bezoeken … We gaan deze zomer naar Oostenrijk (Karintië), zo’n twee uur rijden van Venetië. De berichten van Ingeborg worden uitgeprint, de kralenwinkel en de hapjesbar zijn gewoon musts!

 Als ik even geen inspiratie heb, dan haak ik nog een ‘flamenco’-ring. Echt insipratieloos ben ik wel zelden, maar ik ben wel eens moe, of het is te donker om draadjes uit te kiezen, of ik weet op voorhand dat ik er maar even mee kan bezig zijn….

Gisteren is het er dan toch van gekomen. Lang naar uitgekeken : het bezoek aan de Alechinsky tentoonstelling in het Museum voor Schone Kunsten in Brussel. Zooooooooooooooooooooooooo mooi! Die kleuren! Ik vind dat echt ongemeen prachtig, zou er nog wel eens naartoe gaan. De kleuren zijn inspirerend, vooral die combinatie van gedeeltelijk zwart/wit en gedeeltelijk kleuren.

Ik heb me zo lopen afvragen van welke tentoonstellingsbezoeken ik ooit ook zoveel heb genoten dat ik er gelukkig van werd. Wat door mijn hoofd schoot : een beeldententoonstelling van Camille Claudel (had eerst wel een biografie over haar gelezen…er was dus ook wel een pak emotie als vrouw bij), een tentoonstelling met enkel keramisch werk van Picasso, …

Wat wel weer jammer was : de tentoonstellingsaffiche was niet te koop, er waren ook geen prentkaarten van de dingen die ik het liefste zag…. Dus heb ik enkel het toegangsbiljet om in mijn bureau op te hangen. De cafetaria was wel OK : vol au vent op de wijze van Peter Goossens (Hof van Cleve).

Verder nog wat rondgelopen in Brussel, de Galerie Design Vlaanderen, de Beenhouwersstraat, de Sint Hubertusgalerijen,… en de zon scheen. Mooie dag!

Eén van de vele tijdschriften die in de bibliotheek van het Miat ter inzage zijn, is Textiel Plus. Het is de driemaandelijkse uitgave van de Nederlandse stichting Textiel Plus .

De stichting is de hedendaagse opvolger van ‘Stichting Goed Handwerk’ (wat een benaming….was inderdaad wel aan vernieuwing toe). Ze willen ‘inspirerend en signalerend’ zijn, en dat is ook wel zo. Ik heb niet echt veel tijd gehad om de jaargangen grondig door te nemen, mijn kennismaking was beperkt tot het doorbladeren van een twintigtal nummers. Maar het prikkelde absoluut mijn belangstelling : veel moois gezien, veel info, veel hedendaagse toepassingen van werken met textiel, hoog niveau,…

Dit is de visie van Textiel Plus (tekst komt van hun website)

Inspirerend voor iedere textielkunstenaar

Bomen breien? Vilt en zink combineren? Kleding ‘naaien’ met gel?

Wie de wereld van textiel leert kennen, wordt steeds verrast. Zoveel materialen, zoveel technieken. Innovatie en experiment staan symbool voor de huidige ontwikkelingen binnen de textielkunst en -vormgeving. Het is een springlevende en volwaardige loot aan de stam van de beeldende kunst. Stichting Textiel Plus bevordert de kwaliteit en bekendheid van textiel in de breedste zin van het woord.

Met het idee om “de kunstzin te bevorderen en het handwerk op een hoger peil te brengen”, werd in 1951 de stichting Goed Handwerk opgericht. Toen de doelstelling in de loop der jaren werd verbreed met textiele kunst en vormgeving, werd de naam in 1991 veranderd in Textiel Plus. De Plus staat hierbij voor ‘over de grenzen’. Bijvoorbeeld door aandacht voor aanverwante disciplines en nieuwe materialen. Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen amateur of professional, slechts de kwaliteit van het werk telt.

Op de website vind je nog wel meer : een activiteitenkalender b.v., je kan zoeken in de uitgebreide catalogus van hun bibliotheek…. en ik heb het maar gewaagd om op hun Prikbord een berichtje te plaatsen met vermelding van deze blog/site. De website van Tectiel Plus is trouwens vanaf vandaag opgenomen op de links-pagina van mijn site, onder de rubriek Varia.

En ik heb meteen ook al een abonnement genomen op het tijdschrift.

Bij het doorbladeren heb ik af en toe wel halt gehouden bij foto’s van textiele juwelen. Hier zijn een paar namen, met hun respectieve websites :

Truike Verdegaal, textiel en andere materialen (stenen, metalen,…) - nogal barok

Machteld van Joolingen, veel kraagachtige halsjuwelen, speciaal,… (site is wel niet up to date)

Annemieke Broenink, mooie sjaals, werkt ook met rubber

Ziezo, nog een mooie ZON-dag toegewenst. Ik maak straks nog een stadswandeling (doe ik haast elke zondag) : rommelmarkt bij St.Jacobs, eens door de mooiste straat van Gent (de Jan Breydelstraat - met het Design Museum en aan de overkant mijn favoriete bloemenwinkel : Papaver) en ik wil eens een kijkje nemen bij de ‘bouquinistes’ langs de Gentse Seine (aan de Ajuinlei).

Enjoy!

Even een kort bericht.

Ik heb nog wat foto’s bijgevoegd op de website (rubriek foto’s /galerie/2008). Er is niet altijd iets te vertellen over een afgewerkt halssnoer. Dan maak ik gewoon foto’s en zet ze op de site. Dus, af en toe eens gaan kijken naar de digitale tentoonstelling.

p.s. het bezoek aan de bibliotheek van het MIAT was de moeite. Ik heb er toch zo’n twee uur in boeken en tijdschriften zitten snuisteren… en heb er nog wat inspiratie opgedaan om te bloggen : iets over het tijdschrift Textiel Plus, iets over ‘oya’ (tja, wat zou dat zijn…), iets over de geschiedenis van het haken (weinig over te vinden, als ik één en ander verzameld heb schrijf ik er wel een stukje over), … De website van het MIAT is trouwens weer in orde.

De ontdekking

Als je goed om je heen kijkt

zie je dat alles gekleurd is

K. Schippers

Om het eens over kleurtjes te hebben.

Twee weken geleden had ik hier een mooie stoffencataloog in huis. Eentje van Designers Guild, het huismerk van kleurenkoningin Tricia Guild. Felle kleuren dus. Ik was op zoek naar een stofje om twee zetels opnieuw te laten bekleden. In het atelier van Take a Seat ( de mevrouw die de bekleding zal uitvoeren) kon ik nog niet echt een keuze maken. Dus heb ik die stoffen een tijd op de betrokken zetels gelegd, in een aantal combinaties. Thuis een keuze maken, was een goeie zaak, want de lichtinval had een grote invloed. Ik was all van bij aanvang  zeker dat ik met verschillende stoffen zou (laten) werken. Het zijn er uiteindelijk twee geworden. Heb nog een beetje rekening gehouden met de iets klassiekere smaak van mijn huisgenoten

In stoffen vind ik toch vaak inspiratie voor kleuren. Sinds een paar weken volg ik de blog ‘Pattern and print’ van de Engelse designer Bowie Style. “This is a website that celebrates the world of surface design”. De blog verzamelt ontwerpen van papierwaren en stoffen. Een weelde voor wie van patronen houdt, een nog grotere weelde voor mij door de vaak verrassende kleurencombinaties die mij aantrekken. Ook al kijk ik niet in de eerste plaats naar de patronen, toch geven die soms een richting aan de verhouding van hoofd- tot bijkleuren die ik dan gebruik. Vanaf vandaag dus in de blogroll hier rechts van dit bericht.

En hierbij een foto van één van de bewuste zeteltjes. Nog een paar weken geduld voor de volledige ‘voor en na’ reportage…

Straks ga ik naar de biblotheek van het MIAT. Iets wat ik al lang eens wil doen. Het is geen openbare biblotheek. Maar via de publiekswerking van het MIAT, kan je daarvoor wel een afspraak maken. Met het oog op de workshops die er gepland zijn, wil ik eens wat meer te weten komen rond (de geschiedenis van) haakwerk. Ben heel nieuwsgierig….verslagje volgt, uiteraard.

Ik had het hier al vroeger over de Portugese Maria Ribiero , alias ‘Kjoo’ (dat is haar naam op Etsy - zie haar fotowebsite bij de links op mijn site). Er zijn weinig mensen wiens werk ik zo nauwgezet volg als het hare. Da’s nu iemand waar ik verwantschap mee voel. Buiten dat we het haken als techniek gebruiken om juwelen te maken, zitten er ook wel echt verschillen in. Ik gebruik b.v. nauwelijks vilt, terwijl dat bij haar een wezenlijk bestanddeel uitmaakt. Verder gebruik ik ook minder ‘vreemde’ materialen , geen oude knopen of metalen details.

Kjoo doet ook veel aan ‘freeform crochet’, waarmee een discipline wordt bedoeld waarbij je zonder patroon haakt, verschillende steken en materalen gebruikt, waar alles kan dus…. Wat ik daar tot nogtoe heb van gezien, is vaak nogal grof werk, wat mij minder ligt (hier vinden jullie wat voorbeelden). Maar als techniek vind ik het wel leuk…ook iets om eens verder mee te experimenteren.

Voor deze choker heb ik mij enigszins laten inspireren door Kjoo, en meteen ook eens een poging tot freeform chrochet gewaagd. Vooraleer ik aan het snoer begon, zag ik in mijn hoofd enkel de idee om met streepjes een soort van verdikking te maken in het snoer. Gaandeweg bedacht ik dan om flink wat steken te vermeerderen (waar ik dan zo’n effect zou mee bereiken als bij de flamencoringen)… toch eens geprobeerd om wat meer reliëf aan te brengen. Dat is dan inspiratie zeker? Met als resultaat dit  (in de fotogalerie op de site is er ook nog een detailfoto) :

Ik heb aan die Portugese dame laten weten dat ik haar link op mijn website had toegevoegd. Kreeg nog volgende leuke reactie :

“”"Hi Veerle,Unfortunately I can not understand a word of what you say in your blog
But I do love to see the images of your work!
I love your new website and Thank you SO MUCH for including me in the links area, along with such talented artists that I dind´t new about. So I am glad you have contacted me once more.
All the best
and keep in touch***Maria”"”

Ik vind het altijd leuk om nieuwe woorden te leren. Was al een paar keer op de term ‘choker’ en ’sautoir’ gebotst, als naam voor een halssnoer - verwijzend naar de lengte van het snoer.

Beetje googelen levert nog wel meer woordenschat op. Het gebruik van diverse namen om de lengte van een ketting aan te duiden, lijkt mij vooral gebruikelijk bij (cultuur)parelsnoeren. En niet alle bronnen bedoelen exact dezelfde lengte voor dezelfde naam.

Om een idee te geven van de diverse benamingen - ongeveer opgesomd van kort naar lang : ‘ras de cou’, ‘choker’, ‘matinée’, ‘princesse’, ’sautoir’, ‘opera’.

Voor Van Dale is een choker ‘een nauwsluitende ketting’. En verder is er ook de uitdrukking ‘en sautoir’: dat is een manier om een ereteken te dragen, niet opgespeld maar wel met een lint om de hals gedragen (vandaar de lengte van een halssnoer dat ook tot op de borst wordt gedragen).

De korte halskettingen waar ik nu mee bezig ben, zal ik dan maar chokers noemen. Heb weer zin om een serietje te maken : allemaal chokers die asymmetrisch zijn en van voren sluiten.

Hier is nummertje één  (meer foto’s in de fotogalerie op de website) :

Het overwegende groen is de handgesponnen zijde, verder zit er nog die zijde uit Engeland in (via Etsy gekocht), zijde uit Italië (via Ebay gekocht). De kralen zijn jade en gele turkoois.

Er zijn nog twee snoeren uit de ’serie’ klaar. Gisterenvoormiddag was er nochtans mooi licht buiten, maar het is er niet van gekomen om foto’s te maken…ander keertje.

ps. de website van het MIAT is nog steeds op de sukkel. Kan wel nog deze bijkomende gegevens meedelen over de workshops (zie bericht van  21 januari 08). Het kost 70 euro (alle materiaal en koffieklets inbegrepen ) en het is telkens vann 13u tot 17 uur (dan hebben we lekker veel tijd om kleurtjes te kiezen, in een inspirerend boek te kijken, wat andere dingen te vertellen,…..)