Een aantal van de broches zijn klaar, op het speldje na….Ik ben van plan om nu weer eens een ‘gewoon’ (= volledig gehaakt) snoer te maken, ik zou nog eens goed willen doorhaken. Bij deze speldjes zijn alle gehaakte elementjes klein. En er moeten altijd einddraadjes vastgenaaid worden (de opzetdraadjes probeer ik altijd mee te haken, zodat ze vastzitten zonder achteraf in te stoppen).

(tussen haakjes : mijn vingers zien er nog steeds  niet uit, na het koortsachtige droogvilten van vorige week)

Zoals ik van veel van de tientallen stofjes die ik in huis heb, nog weet waar ik ze ooit kocht, zo weet ik ook nog wel waar de kralen van deze speldjes vandaan komen. De vindplaatsen zijn talrijk : het parelmoer is van een oud snoer van mijn moeder, de houten kraal komt van Pipoos (in het winkelcentrum Zuid), er zijn er een paar bij uit mijn voorraadje dat ik via het internet kocht in Amerika, het koperachtige bolletje is een knoopje uit Vietnam dat te koop is bij Sjamma, het zaadje kocht ik begin september op de grote rommelmarkt van de Prinsenhoffeesten, en er is natuurlijk ook Zahia.

Bij die halfedelstenen  moet ik in voortaan toch extra letten op de boring. Ik denk dat de iets grotere stenen langs twee zijden worden geboord, en waar de twee ‘tunnels’ mekaar dan raken is dat is niet altijd recht op mekaar. Om die stenen op een (staal)draad te rijgen is dat geen probleem. Ik moet er wel een gehaakte ketting door kunnen trekken en dat lukt niet altijd als de boring niet mooi recht is.

Een leuk moment, waar ik (toch bijna) elke dag naar uit  kijk : thuis komen van ‘t werk, half glas witte wijn, nog eens kijken wat ik de avond voordien heb gevilt…en in mijn voorraad(je) op zoek naar bijpassende draden en kralen. Want dat moet gebeuren voor de zon helemaal verdwijnt. Kleurtjes kiezen doe ik bij daglicht. Dan kan ik verder werken later op de avond en/of  ’s ochtends vroeg als het slapen niet goed lukt.

Dit zijn de elementen waar ik de volgende avonden mee aan de slag ga. Ik ga mijn linker wijsvinger en duim een beetje rust gunnen, want die hebben het al te verduren gehad met de viltnaald die af en toe naast de wol zit. Moet ook ‘es proberen om het speldje er op een stevige, en aan de voorzijde niet zichtbare,  manier aan vast te naaien.

Over een paar dagen het resultaat….

Eind vorig jaar was er op Sjamma een eindejaarsbeurs. We hadden een aantal mensen uitgenodigd die creatief aan de slag gingen met onze bijzondere fair trade stoffen. Ik had voor die gelegenheid een aantal halssnoeren gemaakt waarin zijden restjes waren verwerkt. Atelier Plano was er ook met boekjes en papieren schalen waarbij Sjamma-stoffen waren gebruikt.

En er was ook Katleen. Een getalenteerde creatieve duizendpoot : mooie zijden/vilten sjaals, juwelen, hoedjes, handtassen… Katleen was bij Sjamma terecht gekomen voor de hennepstoffen uit Vietnam. Ze gebruikt die stof o.a. voor hoeden (die ook in het Cooremetershuys te zien zijn) . Er waren toen al plannen om zelfstandig te beginnen. En zie, toen ik gisteren permanentie had in de winkel van Sjamma, vond ik de uitnodiging voor de opening van haar winkel in Lokeren . Soie Belle, handgemaakte juwelen en accessoires. Fantastisch!!! En bewonderenswaardig : van je talenten en je dromen leven. Chapeau!

Op de website van Soie Belle vind je alle info. Katleen geeft ook workshops.

Het groene zijden snoer kocht ik bij haar vorig jaar. Het knopen van lintjes, inspireerde mij voor het haken van dit paars/grijze snoer.

Ook ter gelegenheid van mijn tentoonstelling in mei 2006 had ik een aantal sleutelhangers gemaakt. Helemaal in de fijne zijde en met glazen kralen.

Een vriendin ( zie het berichtje van 12 juli 2007 over het mooie zeeglas) had haar oog laten vallen op een groen exemplaar. In plaats van het te gebruiken als sleutelhanger wou ze het als halssnoer dragen. Ik heb er toen een snoer bij gehaakt.

Vriendinlief  draagt het snoer vaak bij haar lezingen en bij het dansen. Een aantal kralen waren losgeraakt. Ik  heb de slingertjes met kralen opnieuw gehaakt (de oorspronkelijke kettingsteek heb ik nu verstevigd met een rij vasten er bovenop) . En…ik heb er één van de zeeglassteentjes in verwerkt. Voor gaatjes boren heb ik nog geen oplossing, maar met een soort van gehaakt draagtasje errond, is het ook leuk. Ik hoor het wel of dit stevig genoeg is…

Waarmee ik meteen nog ‘ns wil herhalen dat ik met alle graagte een reparatie doe van mijn werkjes.

p.s. ik had het hier vroeger al over de website van Etsy, waar je allerhande handgemaakte dingen kan kopen en verkopen. Ik passeer er regelmatig om te kijken. Vorig weekend voor ‘t eerst een Belgische vrouw ontdekt. Karlita uit Hasselt, maakt hele leuke vilten sjaals. Ze zijn zo iets tussen sjaal en juweel. Ik heb er eentje gekocht en ben er echt blij mee.

“blaas voorzichtig

blaas niet weg

de broze letters

van mijn naam”

Het speldje is klaar! Het randje  is door het haakwerk heen gevilt, het zit er echt vast aan.

Toch leuk hoe inspiratie ontstaat : vriendin van dochter geeft Manga-boekje mee om een popje te naaldvilten. Naalden gaan kopen en enthousiast met z’n twee aan de slag. Bij het prikken alweer een boel nieuwe mogelijkheden zien.  Er liggen al een paar gevilte vormpjes klaar om nog verder mee aan de slag te gaan!

ps. Er is weer iets leuks op kunstgebied op komst in Gent : “Made in Gent” - van 20 tm 23 september as. Containers op het Sint Pietersplein waarin een dertigtal Gentse kunstenaars tentoonstellen. ‘A creative event, support your local talent.’ Nora De Rudder uit het bericht van 29 juni 2007 doet ook mee!

Ziezo, het eerste projectje voor het verwerken van zo’n drooggevilte kraal is klaar. Het is een ring geworden.

Ik heb hem nu smaller gemaakt dan ik tevoren deed. Hij past nu rond mijn ringvinger, als ie wat uitrekt moet hij dan passen rond mijn middelvinger. Toch zou het goed zijn dat ik iets vond om dat uitrekken bij een aantal toepassingen tegen te gaan. Bij vele halssnoeren speelt het niet echt een rol dat ze wat langer worden. Bij een nauw rond de nek aansluitend snoer wel, daar zou ik dus ook een oplossing moeten voor vinden. Heeft er soms iemand ervaring met Powertex?

De groen/oranje/fuchsia kraal wordt een element van een broche, die is ook bijna klaar. Ondertussen wordt er lekker verder genaaldvilt…we houden van het geluid dat de naald in de wol maakt…

De vilten kralen uit de voorgaande berichten zijn allemaal nat gevilt (lonten van merinowol, water en zeep). Heel geschikt voor de effen kralen of eventueel een aantal kleuren willekeurig bij mekaar.

Fijne details aanbrengen lukt niet met dat natvilten.

Ayla wou voor een vriendin een Manga-popje vilten. Klein en met details. Droogvilten dus (lonten merinowol en een viltnaald). Zelf had ik dat nog niet gedaan. Deze namiddag hebben we dus met z’n tweetjes zitten prikken dat het een lieve lust was. (ja, soms was het in onze vinger, maar niks ernstigs). Eigenlijk wel leuk. En eenvoudig : met de viltnaald (een naald met kleine weerhaakjes) door de lont prikken, daardoor klitten de vezels in mekaar.

Het Manga-popje is klaar en ik heb een paar kralen gevilt. Heb een ideetje wat ik daar wil mee doen, maar dat is voor later.

Tijdens onze hele reis heb ik uitgekeken naar draadjes en haakwerk…weinig gezien. En wat ik aan haakwerk onder ogen kreeg was veelal erg klassiek , om niet te zeggen ouderwets. Althans in mijn ogen, want haakwerk (b.v. de veelkleurige oma-blokken) schijnt toch wel tieners aan te spreken.

Toch dit… In een etalage in Rodez deze wintersjaals met gehaakte (zelfs gehaakte bollen) kleurrijke accenten. Geeft ideeën. Ik heb hier nog mooie handgesponnen wol liggen (van dezelfde vrouw die voor mij nu zijde aan het spinnen is). Een sjaal voor deze winter misschien (als de global warming nog wel een echte winter mogelijk maakt…)

In Rocamadour deze gehaakte tasjes gezien, in een wel zeer synthetisch materiaal, voelde niet echt prettig aan. Maar dochterlief vond ze wel leuk.

We sloten onze vakantie af met een heerlijk weekend in (altijd leuk) Parijs. Nog eens naar het Musée des Arts Décoratifs geweest (Musée de la Mode) . In de permanente collectie lag een halssnoer van Nel Linssen (zie bericht van 24 juni ll) en in de museumshop lag werk van Anne-Claire Petit (zie bericht van 7 augustus ll.)

Iets voor de kalligrafen en lettermensen . In Figeac een leuk museum ontdekt :  Musée de l’Ecriture. Het is ingericht in het huis van Champollion (die de hiërogliefen heeft ontcijferd). Over het hele huis doorloop je de geschriften (zowel ontcijferde als niet ontcijferde) van de hele wereld en van alle tijden. Veel videomateriaal en een bijzonder geslaagde inrichting, zowel het gebouw zelf met zijn ‘gevel van de 1000 letters’ (bekijk de foto’s op de website) als de opstelling van de tentoonstelligen zelf.

p.s. Atelier Plano heeft zijn workshops voor het najaar aangekondigd. Ik ben ingeschreven voor die van 6 november : ‘Verpakkingen maken’. Wie weet zitten mijn juweeltjes in de toekomst in zelfgemaakte doosjes of zakjes…

Eén september is zo één van die magische data die een heel assortiment van gewoontes en associaties oproept….Minder tijd is er zo eentje van.

Gelukkig is het vandaag zaterdag en kan het organiseren en aan de klok gebonden zijn, nog even vooruitgeschoven worden.

Het heeft een paar dagen geduurd om weer zin te krijgen in het bloggen. Moest toch weer op ritme komen.

We zaten in een verbouwde molen, in de Aveyron… heel afgelegen, geen enkel door mensen gemaakt geluid te horen, geen GSM-bereik… En in de grote tuin, vlakbij een ruisend beekje… zat ik soms te haken… Althans de eerste week van onze vakantie, de tweede week was kil en nat.

Mijn atelier bestond uit een schoenendoos gevuld met dikke en dunne zijde, haaknaalden, een doos kralen , een schaar en naalden en de vilten kralen uit het bericht van  2 augustus ll.

En dit is het resultaat : een aantal snoeren uit gemengde materialen en een paar sleutelhangers. Van die snoeren had ik er thuis al een paar gemaakt. Op reis wist ik echt niet meer of ik de lintjes op een breedte van twee of van drie vasten had gehaakt. Ik opteerde voor twee, maar het waren er drie. Die lange linten kan je eventueel wel tweemaal rond je nek knopen, dat is ook wel leuk. De foto is trouwens getrokken op één van de oude molenstenen die in de tuin lagen.

Met die sleutelhangers blijf ik maar bezig…. altijd weer andere. En ook het maken van die halssnoeren waarin ook vilt een andere kralen zijn verwerkt ben ik nog niet beu…

Voor het bloggen heb ik me wat moeten opladen… maar het haken zelf heeft nog niet stil gelegen! Tot de volgende…