Ik was vandaag de hele dag in Brussel voor een studiedag. Van de middagpauze heb ik geprofiteerd om nog eens rond te drentelen in de buurt van het Vossenplein (rommelmarkt). Hoera, de kralenwinkel (zie bericht van 24 mei 07) was open. Kort babbeltje gedaan met de mevrouw. De winkel heet nu ‘Les femmes du renard”( Rue des Renards, Brussel) en hij is open op woensdag, zaterdag en zondag.

En jawel, ik heb er nog wat houten kralen ingekocht. Hetzelfde hout als de grote kralen die je ziet op de foto van het bericht van 24 mei, maar nu ook in andere vormen. Verder ook nog mooie groene glazen kralen . Voor wie mij kent : het is ‘mijn’ groen , zoals ik sjaals en schoenen en jasjes,…heb. En voor wie mij nog beter kent : dat groen zit ook een beetje in mijn ogen

Verderweg van de rommelmarkt (in de Rue Blaes) nog in een redelijk groezelig winkeltje binnengestapt : grote keuze aan (Afrikaanse?) kralen - de meeste reeds geregen tot een eenvoudig snoer. Ik kocht er platte houten kralen in een Indonesische houtsoort (althans volgens de verkoper).

Ook in diezelfde straat nog oude, fijne linten gekocht in een merceriewinkeltje met verder ook oude quilts/bedspreien, hoedjes, handtassen en kledij.

Er werd mij door collega’s, na de pauze, gevraagd wat ik had gekocht. Ze vroegen of dat mijn hobby was…ja dus, maar het is nog meer. Ik denk dat het een passie is geworden : mij altijd goed voelen als ik er kan mee bezig zijn, er vaak mee bezig zijn, het belangrijk vinden, er steeds verder in gaan …

We zijn hier in huis al een tijdje bezig om boeken die al vele jaren in dozen zitten opgeborgen, uit te pakken en in een rek op zolder te stoppen. En er zitten nogal wat knutselboeken tussen.

Zo botste ik op een boekje ‘Origami, gevouwen sieradensets’. Allemaal geplooide vormpjes om te rijgen tot juweeltjes.

Ik heb eens geprobeerd om dat met mijn haakwerk te doen. Wat ik wou bereiken was een soort van 3D-piramidevorm, op basis van drie identieke vooraf geplooide basisvormen, die dan in mekaar moesten worden geschoven om die piramide tot resultaat te hebben.

Eén basisvorm plooien is wel goed gelukt, ‘t was wel ietsje moeilijker dan een velletje papier vouwen, want in zo’n lap textiel blijft de plooi natuurlijk niet echt goed zitten. Zo’n gehaakte vierkanten zijn verder wel te dik om nog meer in mekaar te schuiven. Maar het resultaat is wel leuk, door het spel van de strepen. Ik ben zinnens om er een speld van te maken.

En ik heb me nu eens bezig gehouden met het aantal gehaakte vasten te tellen. Met zo’n simpel vierkant is het eenvoudig om de steekjes tellen, en ik wou het nu zelf wel eens weten. Het oorspronkelijke vierkantje meet ongeveer 8,5 op 8,5 cm : dat betekent 3355 vasten!

Wat anders kan het onderwerp van dit bericht zijn dan een verslagje over de tentoonstelling van gisteren. Samenvattend “vree wijs”!

De eerste bezoekers waren twee vriendinnen die , via de blog van Atelier Plano, op mijn blog waren terechtgekomen, zo op de hoogte waren van dit toonmoment en die mijn werk werk ook al kenden van de galerie van Ingrid. Een heerlijke samenloop van omstandigheden dus. Twee creatieve madammen trouwens, ze waren ook klant bij Zahia. Dat is nu echt tof aan de formule van een ‘huistentoonstelling’, dat je de mensen ontmoet die je werk graag zien. Dames, ik weet dat jullie mijn blog volgen, dus : hartelijk dank voor jullie enthousiaste bezoek!

Dat was er ook leuk aan : ik vernam dat deze blog weg degelijk gelezen wordt. Er staat nog geen tellertje op, dus ik weet niet hoeveel bezoekers er langs komen en er zijn ook weinig mensen die een reactie posten…maar nu weet ik wel beter. Sommigen herkenden juweeltjes op basis van de beschrijving in mijn blog.

En dan was er natuurlijk ook de grote familie van Moniek. De zussen die koekjes voor bij de koffie hadden gebakken, de nichtjes die oorbelletjes en snoeren uitzochten, de zus die voor mij al op zoek was gegaan naar zijden cordonnet, de zus die deze zomer een groepje mensen gaat bijeenzoeken waar ik dan een workshop zal geven,…oprechte dank!

Het is voor mij ook altijd een verrassing. Maar wat mij weer opviel, is dat er altijd een stuk is wat voor veel mensen de favoriet is. Gisteren was dat het beige/groene halssnoer van mijn bericht van 21 mei ll. Ook het snoer dat mijn gastvrouw heeft uitgekozen (zie foto) stond in de ‘top 3′.

Het is de bedoeling dat de foto’s die zijn getrokken, op de website komen. Gisteren werd er gepolst naar de ‘lanceringsdatum’ van die website…dat zal voor deze zomer zijn (eerst moeten de examens van zoonlief doorworsteld worden…).

De kruisbestuiving van verschillen…ik denk dat ik eraan toe ben in mijn textieljuwelen.

Deze week was er de tweede les van de workshop ‘parels knopen’ bij Zahia. Ik heb er weer veel geleerd…en zal nog behoorlijk wat moeten oefenen. Waarschijnlijk is het makkelijker mijn gehaakte kralen te rijgen, maar ik ga voor de draad en het knopen. Als het lukt om de zijden cordonnet waar ik mee haak ook te gebruiken als knoopdraad, heb ik toch veel mogelijkheden om ook in de knoopdraad met kleur te werken.

En gisteren en deze ochtend ben ik bezig geweest met kralen te vilten. Vilten is echt hip vandaag. Mij echt op het vilten gooien, dat is niet voor direct. Maar zelf kralen maken om ze dan te combineren met mijn haakwerk…dat levert weer kriebels op om één en ander uit te proberen. Het rek vol (merino)viltwol in de etalage van de Gouden Pluim (Vrijdagmarkt, Gent) is onweerstaanbaar. En er moet ook geëxperimenteerd worden, want de vilten kralen van gisterenavond zijn niet stevig genoeg. Kleuraccenten aanbrengen, zal ook nog wat tijd vragen (zag in een boekje dat er textielstiften worden gebruikt voor het aanbrengen van stippen en lijnen, maar dat wil ik niet).

Deze week heb ik wel nog wat snoeren en oorbellen (zie foto) afgewerkt, maar geen echt nieuwe dingen meer gemaakt. Zo’n toonmoment is wel goed om iets af te ronden…en kijk…er is volop nieuwe inspiratie om daarna verder te gaan.

Ik ben nu zo’n drie jaar bezig met dat fijne haakwerk. En het is pas de laatste maanden dat ik zin heb om het haakwerk uit te breiden met andere technieken (kralen en vilten misschien?). Maar ook binnen het haakwerk is de bron nog niet droog…buiten de gewone ‘vaste’ zijn er nog wel meer steken en technieken waar ik iets mee kan aanvangen.

Wordt dus absoluut vervolgd!!

En tot morgen bij Moniek in Kalken! Ik hoop dat er wat volk langskomt, want blijkbaar zijn veel mensen in de weer met familiefeesten of zijn ze op weekend.

Voor wie wil leren vilten in Gent : er zijn regelmatig workshops in De Gouden Pluim, in het MIAT en ook in De Banier. Wat mij ook een echt leuk atelier lijkt : http://users.skynet.be/hiliede/. Dat is wel even buiten de stad, jammer (ik rijd niet per auto), anders was ik er wel al eens langs geweest…maar dat komt nog wel.

Leuke gevilte kralen : http://www.artfeltcreations.com/necklaces/necklaces.htm

Vandaag opnieuw postbedeling in Gent, na haast twee weken staking. En, hoera, mijn kralen uit Amerika werden bezorgd!! Weer 10 euro douanekosten betaald bij aflevering, dat valt dus goed mee.

Ik zal me eens moeten verdiepen in de kennis van halfedelstenen. k’ Zou toch wel minstens graag de naam kunnen onthouden van de kralen waar ik iets mee doe. Koraal en roze kwarts, dat ken ik wel…maar er zijn er nog veel andere. Studeren geblazen dus;-) Taal-mens als ik ben, vind ik de naamgeving van de vorm van parels wel plezant : chips, nuggets, donuts, teardrops, drums, …

Hierbij een fotootje van een snoer waarin ik kralen heb verwerkt . Deze grote houten kralen heb ik een paar zondagen geleden gekocht in een winkeltje in Brussel vlakbij het Vossenplein (de Brusselse rommelmarkt). Er was een mooie keuze aan kralen, veel natuurlijke materialen (hout, been , hars,…), daar werk ik het liefste mee. Glazen kralen vind ik soms ook wel mooi, maar die zijn dikwijls te zwaar, tenzij ik er maar eentje of twee verwerk in een snoer.

Maar nu de United States Postal Services er voor gezorgd hebben dat ik een voorraadje kralen in huis heb, zal ik daar de volgende weken wel vaker mee bezig zijn.

Het winkeltje in Brussel : http://www.atchoum-perles.be/

Ik heb net zitten bieden op e-bay : een lot Gütermann zijde. Niet de cordonnet (10 meter op een bobijntje) waar ik meestal mee werk, wel de dunne naaizijde (50 meter op een bobijntje). Maar pech dus, ik ben overboden. Ik koop alleen maar buitenkansjes, spullen dus die ik hier niet vind of die hier echt veel duurder zijn.

‘t Is eigenlijk toevallig dat ik ook met die dunne zijde ben beginnen werken. Ik heb een aantal maanden geleden een lot kunnen kopen van Gerda (van atelier Plano). Zij gebruikt dat soms om een ‘kapitaal’ te borduren. Dat is dat gekleurde boordje dat boven en onderaan in de rug van een gebonden boek zit.

Aanvankelijk had ik er niet zoveel interesse voor. Maar toen bleek dat , wonder boven wonder, ik in mijn verzameling zijde van sommige kleurnummers nu zowel de dunne als de dikke versie in huis had, ben ik ze beginnen combineren.

Van die dunne naaizijde moet ik telkens drie draadjes samen nemen, om ze dan met haaknaald nummer één te kunnen verwerken. Het werkt wel wat traag, want ik moet er goed op letten dat ik bij elke steekje alledrie de draadjes meeheb. Wel leuk om kleurovergangen mee te maken. En het gespikkelde resultaat is ook apart (zie foto groen/beige snoer), ook in combinatie met de effen cordonnet (zie foto paarse snoer).

By the way, als iemand van de bezoekers van mijn blog weet heeft van bobijntjes zijde die van eigenaar wilen verhuizen : geef mij een seintje!

Zzzzzzzzzz, zijde en zilver, het klinkt al zo zacht en delicaat als het is.

Het haken van mijn juwelen is echt héél arbeidsintensief . Tien meter zijden cordonnet, met haaknaald nummer één verwerken, neemt ongeveer een uur in beslag. ‘In beslag nemen’ is niet de geschikte uitdrukking, want het is voor mij pure ontspanning. Het is mijn sauna en mijn yoga, mijn schouderklop en luisterend oor.

Om maar te zeggen dat ik absoluut met echt mooie materialen werk. Tot nogtoe is dat allemaal 100% natuurzijde. De glans is onnavolgbaar. En ook het lichte kraken als verse sneeuw, vind ik leuk bij het verwerken.

Slotjes, de staafjes en haakjes voor de oorbellen zijn in zilver. Ingrid (vriendin, edelsmid, Kammerstraat, Gent) heeft mij uitgelegd wat dat cijfer 925 (vaak gestempeld in zilverwerk) betekent . Zilver wordt verwerkt in legeringen Bij ons wordt meestal de legering 925 delen zilver op 75 delen van een ander metaal (meestal - rood - koper) gebruikt. Deze legering wordt ook ‘1ste gehalte zilver’ genoemd, nog beter gekend als ’sterling zilver’.

De ‘2de gehalte zilver ‘ bevat 835 delen zilver op 1000. Deze legering wordt vaak in Engeland gebruikt. De legering 800/1000 komt maar heel af en toe voor.

Het 835-zilver is harder, wegens meer koper . Het 925-zilver is makkelijker te bewerken.

En om alle waardevolle aspecten hiervoor genoemd, moet zo’n juweeltje ook duurzaam zijn. Ik besef dat een textiel juweel geen ‘investering’ is als b.v. goud of zilver of edelsteen. Maar de gehaakte juwelen kunnen wel tegen een stootje. Ze zijn vast gehaakt, de hulpmaterialen zijn waterbestendig (de bollen binnenin zijn van kurk of hout). Wassen (misschien liefst met de hand) als wol moet kunnen. Ik heb zelf al een test gedaan met twee gehaakte juweeltjes in de wasmachine op 40°. Ik had ze in een gazen zakje gestopt. Qua vorm , hebben de snoeren het zeker overleefd, ze zijn wel wat van hun glans kwijt (dat komt dan allicht door wasproduct en waterverzachter). De optie droogkuis, heb ik nog niet uitgeprobeerd. Tips voor het beste onderhoudsresultaat zijn welkom!

“Jewellery is not to show what you have, but to show who you are“

Vandaag bezig geweest met doosjes te snijden en te plooien.

Voor de eindejaarsbeurs van Sjamma (november 2006) had ik er al een aantal gemaakt in eenvoudig grijs karton. Ik vond dat wel geschikt om juweeltjes te presenteren op verplaatsing. Doordat ze heel simpel zijn en licht van kleur, lukt het wel om de aandacht te trekken op wat er in ligt, wat in een niet-galerie toch wat zoeken is.

Het zal wat proberen worden om alles mooi tot zijn recht te laten komen in de huiskamer. Maar ik heb er het volste vertrouwen in dat het leuk wordt. Moniek is ook een madam met smaak en ideeën. Woensdag gaan we al ‘repeteren’… Ik heb al een voorraadje ‘etalagemateriaal’ ingepakt : mooie takjes van de krulhazelaar uit onze tuin (boom is geplant toen Ayla geboren werd), eenvoudige kleien borden (da’s voor de snoeren met houten kralen), kleine glaasjes, …

Gerda van Atelier Plano plant na de zomer een workshop rond verpakkingen en doosjes maken,…daar wil ik heen. Ik geef een seintje als de datum gekend is.

Deze week hebben die zijden draadjes mij al twee keer gelukkig gemaakt. De link op de site van Zahia was zo’n moment. En nu kreeg ik deze namiddag bezoek van twee jonge kennissen die een moederdagcadeau kwamen zoeken in mijn dozen met gehaakte juweeltjes. Ze hadden al werk van mij gezien aan de hals van hun tante en hun eigen mama is een weefster.

Dit snoer is er dus niet meer bij als ik over twee weken naar Kalken trek met mijn dozen.

De uitnodiging is klaar. Jasse heeft ze gemaakt en het geeft meteen al een indrukje van hoe de website er zal uitzien… to be continued…