(English text below)

Oeverture is het design- en architectuurparcours in de binnenstad van Gent, langs de oevers van de Leie. Extra leuk: je kan van de ene naar de andere tentoonstellingsruimte met bootjes!

Klik hier voor de website van Oeverture, je vindt er alle info over de deelnemers en diverse locaties.

Bijzondere aandacht voor wat in het MIAT wordt aangeboden: o.l.v. Els Jacobs (van Some-thing-els) stellen zeven jonge textieldesigners hun creaties voor. Ik kon er al eens rondneuzen en zag o.a. de originele handtassen van Eva Pannecoucke.

Mijn eigen zeer bescheiden bijdrage tijdens dit weekend: in de museumshop van ‘t Miat, kan je wat van mijn allernieuwste werk zien: o.a. drie halssnoeren uit de African Diva’s reeks. En drie halssnoeren uit de Silk ‘n things-collectie, die zelfs nog niet op deze blog stonden. Met dank aan tante Carine voor de geboden mogelijkheden

This blogpost is about a design festival in Gent this coming weekend. You can find all information on this website.

On the pictures you see my own humble contribution in the museumshop of the MIAT museum.

English text below)

Ik ben niet echt een mens van oneindig veel superlatieven, wel een enthousiaste madame. Voor de tentoonstelling die ik vandaag zag volstaan noch mijn taalvaardigheid, noch mijn enthousiasme om uit te drukken wat ik heb gevoeld bij het uiterst bijzondere werk van Daniel Von Weinberger.

Vrijdag reeds vertrokken richting Vlaams-Brabant, richting Mariemoo!, waar ik een perfecte creatieve gastvrouw trof, dankjewel Marie. De ‘Corean Barbecue’ was superlekker!

En gisteren dan richting le Grand Hornu om er de tentoonstelling ‘Plastique c’est chic’ van de Antwerpenaar Daniel Von Weinberger te zien. (via deze links vind je de nodige praktische info)

De locatie (de oude mijnsite van Hornu) was schitterend. Ook de opstelling was héél knap. Een aantal van de opstellingen waren in samenwerking met andere ontwerpers, o.a. Hilde Metz, Jean-Paul Nott, Ann Demeulemeester.

Ontzettend veelzijdige materiaalkeuze (schapenvacht, plastieken speelgoed, scoubidoudraad, foto’s, pluimen, … ):

Daniel Von Weinberger: le roi des colliers:

En de setting van de mijnsite in Hornu, mijn lieve gezelschap en één van de  favoriete halssnoeren:

De tentoonstelling loopt nog tot 26 september as. DOEN!

Yesterday  I went to a wonderful exposition ‘Plastique c’est chic’ showing the work of Daniel Von Weinberger. The location was an old (restored) coal mine site: Le Grand Hornu. (click on the links for any practical information)

Please watch to above pictures to feel my enthusiasm on this artist/exposition. It still runs until September 26th.

(English text below)

Een paar aankondigingen vanuit een bruisend Gent:

Afgelopen weekend begon Stof-e-ring, een textielbiënale in Gent. Nog tot en met 30 mei as. kan je op verschillende locaties de bijdragen van diverse ontwerpers  bekijken.  Alle info vind je op de website, klik hier.

In het weekend van 29 en 30 mei, sluit deze textielweek af met de Museummarkt. Op het plein tussen het SMAK en het MSK in Gent, verkopen de deelnemende designers en nog een paar andere ontwerpers hun creaties. Je kan er o.a. een paar dames vinden die al eerder op deze blog werden vernoemd: Trui Demarcke (aanbod: zijden sjaals en hoedjes) , Lievandrie (aanbod: juwelen in porselein), Lieve Jacob, …

Datzelfde weekend, maar dan op Sint Baafsplein (aan de kathedraal in hartje Gent): de Kunstsuperette: jonge, hippe ontwerpers tonen hun kunsten.

En ook nog dit: zoonlief, mijn fotograaf, is met een blog gestart. Ik geef hem heel graag een duwtje in de rug door de link hier te vermelden. Klik dus hier. Voortaan ook te vinden op mijn blogroll hier rechts onder de rubriek ‘miscellanea’.

Last weekend ‘Stof-e-ring’ started in my hometown Gent. Up to May 30th you can visit several expostions on textile designers. More info on their website, click here.

This same weekend there is another craft fair in Gent: Kunstsuperette. You can find in in the city centre on the square in front of the cathedral.

And last, but not least, I want to announce you that my son ( the one who makes pictures for me) started his own blog. Pleas feel free to visit his writings  (in English )and pictures, you can click here.

(English text below)

In het Antwerpse Modemuseum loopt nog tot 8 augustus 2010 de tentoonstelling ‘Zwart, meesterlijk zwart in mode & kostuum’. Ik was er afgelopen zaterdag in goed gezelschap …

Het Momu heeft een grote collectie in huis (niet te zien voor het publiek); twee keer per jaar wordt er een thematische tentoonstelling op poten gezet.

Klik hier voor meer info over het Momu.

Na een inleiding kleurenleer , kan je je vergapen aan de prachtigste creaties, zowel historische stukken als werken van hedendaagse ontwerpers. Er is feestkledij en rouwkledij; toch fascinerend dat zwart voor zo’n uiteenlopende gelegenheden een topkleur is. Er zijn juwelen en er is kant, … Aan de hand van voorbeelden uit de schilderkunst, wordt ook het gebruik van zwarte kledij door de eeuwen heen, geïllustreerd. In de tentoonstellingsgids die bij je toegangsticket hoort, wordt alles beschreven en uitgelegd.

En ik wil ook graag even dit tonen. Dit eenvoudig zwart  snoer is één van de twee snoeren die mijn grootmoeder had. Naast haar trouwring, een polshologe en een paarlemoeren snoer, had ze deze zwarte krans die ze enkel droeg om naar begrafenissen te gaan …

Een impressie van de tentoonstelling:

Last Saturday I was in the Antwerp Fashion Museum (’Momu’) for an expo in the colour black. I loved the exhibition a lot.  The pictures give an impression of what you may expect: both historical costumes as contemporary fashion, paintings illustrating part of garderobe history, jewellery, lace, …

Click here for more information on the Antwerp Fashion Museum (the museum’s website has an English version as well).

And I also want to show you this: on the second picture you can see a simple black necklace. It belonged to my grandmother. Next to her wedding ring, a wrist watch and a mother of pearl necklace, this black necklace was the only jewellery she had. She wore the black necklace only for attending funerals.

(English text below)

In het kader van mijn samenwerking met Mariemoo! rond Afrikaanse inspiratie, heb ik vorige week item nummer drie naar haar opgestuurd: ivoor!

Ik heb er wat gewetensbezwaren bij …

Het ivoor is ‘afval’ dat ik kreeg via mijn mama. Zij bracht het mee van een bezoek aan het Elfenbeinmuseum in Erbach, Odenwald (Duitsland). Het zijn de resten na het maken van de ivoren kralen. De stad Erbach heeft een  historische band met ivoor. De voorraden mochten verder worden verwerkt, ook na het verbod op de handel in ivoor in 1989. Er wordt nu ook gewerkt met plantaardige alternatieven (ivoorpalm, corozo, tagua, …).

(tussen haakjes: het woord ‘elpenbeen’ bestaat ook in het Nederlands, wel verouderd, maar een leuk woord, vind ik)

Ik associeer ivoor met Afrika (ook al kan het van Azië of Groenland komen). Vandaar mijn keuze om dit prachtige materiaal uit te kiezen als derde item/inspiratiebron voor ons project. Wat Mariemoo! er van vond, kan je hier lezen.

Bijkomende opdracht: het moet een broche worden. Die beperking (of noem het liever uitdaging) bouwde ik vooral in, omdat ik er zelf zelden toe kom om broches te ontwerpen Nu moet het er dus gewoon wél van komen.

En nog meer exotisme in dit ‘cocktailbericht’. Mijn eigenste African Diva’s cocktail :

Wie goed kijkt, kan in deze cocktail fragmenten zien van een aantal van mijn African Diva’s in wording …

Last week I sent the third item to Mariemoo! I have mixed feelings on this ivory, yes I sent real ivory to her! I got if from my mum, who got it when visiting an ivory museum in Germany. You can read more in this ivory industry and museum by clicking here. For historical reasons, the city of Erbach was allowed to continue working with their ivory stock, even after the worldwide ban on trading ivory. The city now also works with vegetal substitutes for ivory (corozo, tagua, …).

You can read Mariemoo’s reaction on this item by clicking here to go to her blog.

Watch carefully: in my large cocktailglass you can see fragments of some of my African Diva’s necklaces that are about to be finished …

(English text below)

Na drie dagen London én het grote grote verjaardagsfeest voor zoonlief (mijn fotograaf is 18 geworden) … ben ik terug in blogland.

Inspiratie genoeg om over te schrijven … maar eerst London dus.

Ik geef jullie gewoon wat indrukken mee. Er is zoveel om te zien en overal lonkt de inspiratie, dat blijkt overigens uit de foto’s.

We hadden onze dagen zo gepland dat we de eerste en de derde alles te voet deden, de middelste dag spoorden we kris kras door London met een ééndagskaart.

Veelzijdig London (o.a. Notting Hill, Portobello Road, China Town, …):

Kleurrijk (textiel)London: (o.a. de vintage Afrikaanse stoffen van Adire)

Inspiratie uit het British Museum (o.a. gehaakt  hoedje uit Madagascar, koralen snoer, …)

En dé topervaring van deze uitstap: the Petrie Museum of Egyptian Archaeology!! (met dank aan de lieve Mariemoo voor deze gouden tip).

Dit museum is gewoon niet te doen. Het is vooreerst al volledig uit de tijd (het ging open in 1915):  beperkte openingsuren, gratis toegang, stokoude houten tentoonstellingskasten, slechte verlichting, … maar dit maakt het juist zo charmant en bijzonder.

Aan de ingang worden we verwelkomd door een tachtigplusser (een gepensioneerde professor?), er zijn zaklampen ter beschikking om de donkere plekjes van de kasten bij te lichten (en dat is echt nodig), de informatie is op vergeelde papiertjes geschreven met een pen of een oude tikmachine, … Ook het diverse publiek droeg bij tot de sfeer, een paar toeristen en jonge gezinnen, maar vooral een ouder koppel dat samen met een prof hiërogliefen zat te lezen! Absoluut een zalige belevenis!

Wat er hier al niet binnenzit!!! Het museum heeft zo’n drieduizend snoeren met oude kralen die de volledige geschiedenis van het oude Egypte overspannen (van de 4de eeuw voor christus tot 332 voor christus). De materialen: héél veel keramiek (in de prachtigste turquoise kleurschakeringen), ook veel kornalijn, schelpen (o.a. struisvogel), amethist, quartz, glas, …

Boodschap: wat een kracht gaat uit van dit pure materiaal: een ingewikkeld design zou afbreuk doen aan de geschiedenis van deze juwelen, van de vrouwen die bij deze kralen horen.

Geniet er van: (de foto links onder zijn glazen oorbellen!!! waw!!!)

After having spent three days in London and having celebrated the 18th birthday of my son (my photographer), I’m back in blogland!

Lots of inspiration to write about. but first things first.

I just show you some snapshots of our London trip.

The first mosaic is London, just walking around and enjoying the diversity of this metropole.

The second one is London in textiles, diversity as well. A.o. Adire vintage african textiles.

The third mosaic is the British Museum (a.o. a crocheted hat from Madagascar)

And the last one is a reflexion of my visit to the Petrie Museum of Egyptian Archaeology. Whow! what a museum. It’s very old fashioned, but this is also what it makes so charming. And there is a lot to see!!

The museum has about 3000 strands of ancient Egyptian beads!! Most are in faïence, but there is also carnelian, glass, shells, quartz, amethist, …

If you are addicted to beads, this museum is a real must!!!

(English text below)

Van bij aanvang van de samenwerking tussen Mariemoo en mij, waren er al plannen om samen het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika in Tervuren te bezoeken. Goeie gelegenheid om eens wat plannen en verwachtingen door te praten én om inspiratie op te doen.

De hele week naar uitgekeken. Gisteren was het zover …

Een fotoverslag. Geniet mee:

Zo net na zonsopgang in Gent vertrokken in goed gezelschap (tot nu gewacht om ‘Erik’ te kopen … die wordt niet bij het oud papier gegooid ;-))

Een sprookjesrit met tram 44 van Brussel naar Tervuren. De tram rijdt écht door het bos … en dat terwijl de mist langzaam optrok ten voordele van de zon… (’k weet dat de foto’s niet goed zijn, maar ‘k wil vooral de sfeer overbrengen).

Zalige ochtendzon bij aankomst aan het museum:

Koffiepauze/koffieklets/plannen maken/ inspiratie delen …

Inspiratie:

Wat me is opgevallen, dat inspiratie ook een deel bepaald wordt door het materiaal waar we beiden mee werken. Marie ging sneller naar statische en grafische vorm, ik ging eerder naar beweging en contrasten … Op dat vlak is die uitwisseling van ‘items’ wel leuk … je moet gewoon verder denken dan wat voor de hand ligt.

Wat ook leuk was: we lopen nogal met dezelfde ideeën van wat er in onze collecties  nog aan bod moet/kan  komen. Maar dat zijn voorlopig natuurlijk nog onze geheimpjes

Marie had geen fototoestel mee, dus zijn er enkel mijn zotte foto’s :

Echt geld (links boven : Achatina-schijfjes) , echte glazen kralen, echte tradebeads, echte tanden, ….

Nog een eet- en babbelpauze: Marie mét schetsjes. Wachtend op een heerlijk broodje en met een pintje:

En terug naar huis met massa’s plannen, massa’s inspiratie  …. wordt nog héél lang vervolgd!

Marie (from Mariemoo?) and I went to the Royal Museum of Africa in Brussels yesterday. The aim was to talk our common project over and to gather inspiration in the museum.

Please enjoy the above picture-report.

(English text below)

Gent zit vol talent,  dat mag wel al duidelijk zijn!

Hier is er nog eentje: Els van Poucke. Deze vriendin is een gepassioneerd steenkapster. Lang opleiding gevolgd aan Sint Lucas, en nu toch al een mooi deel van de droom waargemaakt: halftijds een reguliere job en halftijds steenkappen.

Ik klop soms wel eens bij haar aan om gepersonaliseerde cadeaus te laten maken.

De eerste bestelling ooit, was gewoon voor mezelf. Toen ik in 2006 mijn eerste tentoonstelling had in de galerie van Ingrid Adriaenssens, liet ik door Els een steen kappen met mijn motto. Meer foto’s van die bewuste tentoonstelling kan je zien vanaf hier en hier.

Ondertussen staat die steen al een paar jaar in onze tuin. En nu, na de herfst en volop winter zijnde, ziet hij er zo uit.

Els weet ook altijd te vertellen waar de steen vandaag komt. Die van mij komt uit een Brugse kapel die werd afgebroken. De stenen hieronder komen van de kust aan Cap Griz Nez.

Onderstaande cadeaus illustreren dat Els niet enkel een goeie steenkapster is, maar ook een goeie ontwerpster. Ze maakt van elke opdracht iets bijzonders.

Deze steen gaf ik cadeau aan Ann en Kebba ter gelegenheid van hun huwelijk:

Dit is voor de geboorte van de kleinzoon van vrienden:

En deze is voor Febe, de jongste telg uit mijn schoonfamilie. Febe werd geboren pal op de verjaardag van haar overgrootmoeder, samen met dochter en kleindochter vormen ze een viergeslacht.

Je ziet in het ontwerp ook de initialen verwerkt van de mama en de papa (Inge en Tim). En samen vormen ze meteen ook de boodschap …be it!

Mocht iemand van jullie interesse hebben in Els’ werk, kan je haar contacteren via mij (comment op deze blogpost of e-mailadres rechts bovenaan).

p.s. zoonlief is inmiddels aan het werk gezet om AD’s te fotograferen. Ze komen in de loop van de volgende week/weken op deze blog. Ik heb nu, noodgedwongen, toch weer extra tijd: door de Eurostar problemen hebben we uiteindelijk beslist onze trip naar Londen van morgen en overmorgen, uit te stellen…

The place where I live counts a lot of talented people, as you may have read in previous blogposts. Some are known, others still work in the shadow.

One of them is Els Van Poucke, a friend of mine, who’s a stone cutter (which she does as a profession part time).

I love to order stones with her to give them as a present for a birth or a wedding.

But my very first order was a stone for myself. I had my motto (ne vous installez pas) cut in 2006, when I had my first ‘real’ exhibition. More pictures of this exhibition you can see from here and here onwards.

As you can see Els is not only a stone cutter, she’s also a designer and a calligraphist.

You can see on the pictures a wedding present for Ann and Kebba, a birth present for Toon and the last one is a birth present for Febe.

Febe is the great grandchild of my parents-in-law. She’s the fourht girl in a row (my mother in law, her daughter, her granddaughter and now there is Febe). Also look at the right part: these are the initials of Febe’s parents: Inge and Tim. And together they form the message: … be it.

If anyone would be interested in Els’ work, you can contact her via my mail-address or bu commenting on this blogpost.

(English text below)

Tijdens onze recentste citytrip naar Parijs (begin november 2009) bezochten we drie musea waar we nog nooit waren geweest:

Musée du Moyen Age (Hôtel Cluny), Palais de la Découverte (wetenschapsmuseum) en het  Musée Dapper (over Afrika en Oceanië).

Een impressie in een paar foto’s …

Een blik in het, voor mij verrassend mooie en goede Musée du Moyen Age. We waren er naartoe gegaan, omdat er een tijdelijke tentoonstelling was n.a.v de 50ste verjaardag van het stripverhaal Asterix (die tentoonstelling loopt nog tot 3 januari 2010).

Detail van een wandtapijt:

Maar dit vond ik mijn topmuseummoment in dit museum, en achteraf bekeken ook van de drie dagen Parijs. Een halssnoer met kralen in glaspasta. Het snoer situeert zich ergens tussen de 6de en de 7de eeuw. Het werd gevonden in een Frankisch graf (in het Franse departement Aisne) in de 19de eeuw.

Het gevoel dat ik bij dit snoer kreeg, was zo sterk omdat ik die dag ook een bezoek had gepland aan de winkel van Africouleur, waar ik hoopte een aantal Afrikaanse kralen in glaspasta te kopen.

En inderdaad, op één uur maakte ik een sprong van meer dan tien eeuwen, waar materialen toch zo dicht bij mekaar lagen.

En dit zijn de kralen die ik uiteindelijk kocht:

Thuis gekomen, heb ik die glazen kralen eens door het internet gejaagd. Het zijn Krobo kralen uit Ghana. Als ik ze gebruik, zal ik er nog eens over bloggen. Ik geef hier reeds een eerste site mee, waar veel info en foto’s te vinden zijn over het productieproces van poederglaskralen en kralen van gerecycleerd glas: Eshopafrica.

Gezien mijn zoektocht naar Afrikaanse inspiratie, had ik Africouleur op voorhand gegoogled. En ik was niet ontgoocheld: een vrij kleine winkel volgepropt met Afrikaanse stoffen (basins) in inspirerende kleuren:

Ook juwelen met glazen kralen en een eigen collectie textiele juwelen:

En ik heb natuurlijk  zo’n textiele ring gekocht:

In het Musée Dapper was er een tentoonstelling ‘L’art d’ être un homme’ - over lichaamsversiering voor mannen.  Het is een klein museum. Ik had wel verwacht dat er naast die tijdelijke tentoonstelling ook een permanente collectie zou zijn, maar dat is niet het geval.

Hieronder één van de snoeren van de tentoonstelling:

En toen was het afgelopen met foto’s maken. Het geklik van mijn toestel had de toezichtster gealarmeerd: verboden foto’s te maken.

En dan doe ik zo , om het mooiste snoer van de tentoonstelling in mijn geheugen op te slaan:

En verder noteerde ik in dit museum alle materialen waar snoeren mee gemaakt waren: hout, granen, vruchten, vezels, schelpen, pluimen, tanden, glas, leer, … inspiratie te over dus!

When we were in Paris, some weeks ago, we visited three musea I had never seen before: the Musée du Moyen Age (Middle Ages), the Palais de la Découverte (sciences) and the Musée Dapper (Africa and Oceania).

As you all know, I’m constantly looking for African inspiration. So I googled beforehand some shops and I visited Africouleur (see the pictures).

It was kind of a shock to cover more than ten centuries in a few kilometres: from the necklace in glaspowderbeads you can see on the second picture (6th-7th century) to the African glass beads in the Africouleur shop. When I’ll use the African Krobo beads (Ghana), I will blog more on the way they’re made. For those interested, I mention already this site where you can find lots of information and pictures on the process of making powder glass beads and recycled glass beads: Eshopafrica.

(English text below)

‘k Ben nog behoorlijk moe van gisteren (verslag volgt later), maar ‘k wil dringend het volgende laten weten.

Je moet eens gaan kijken naar dit bericht op de blog van Mariemoo. Mij viel direct het mooie  textielsnoer op. Ikke dus gemaild naar Marie dat ik daar wat meer wou over weten.

Het is een juweel van Trui Demarcke, textielkunstenares. Toeval wil, dat Trui sinds afgelopen weekend en nog zeker tot nu zondag (wordt waarschijnlijk verlengd) haar wandtextiel (vilt) exposeert in ‘t Aksent , Hoogpoort, Gent. Ik ben zaterdag nog gaan kijken en kreeg een rondleiding van Trui zelf!!! Whaw! Ik ben echt onder de indruk … ik heb niet vaak het gevoel dat textielwerk kunst kan zijn, maar hier heb ik het wel. Het monumentale werk komt ook bijzonder goed tot zijn recht in de ruimtes van ‘t Aksent.

Trui is een veelzijdige vrouw, denk ik. Ze werkt met uitbundige kleuren, maar ook met heel sobere zwart/wit contrast. En elk werk heeft een verhaal.

Ga absoluut eens naar haar website kijken. Hieronder een foto van haar met één van haar wanddecoraties op de achtergrond (foto’s via Google Images geplukt).

Dus, zeker tot eind deze week nog te bekijken in ‘t Aksent (volg de site van ‘t Aksent of die van Trui voor meer info).

Trui’s sjaals, hoeden en nog meer wandtextiel zijn ook te zien in Brugge tijdens de manifestatie ‘Le cri de l’Ane’ in de Ezelstraat 15 in Brugge, op 20/21/22/28 en 29 november as.

Wie je daar ook te zien krijgt is Lie Vandrie. Poëtische, speelse kettingen in porselein en vilt. Héééééééél mooi! ‘k Wil er zo eentje ! Bezoek haar website en krijg ook maar goesting!

I would like very much to introduce to you two Flemish artists I only recently discovered myself.

First is Trui Demarcke. She’s a really great textile artist. She makes hats, scarfs, textile jewellery and fabulous textile decorations. Please, feel free to visit her website.

Another lady jeweller is Lie Vandrie. She makes very delicate jewellery in porcelain. Really great! This is her website.

Work of both artists can be seen in Bruges, Ezelstraat 15, on November 20/21/22/28 and 29th.